Portuguese poem
CCLXIX (Como un menino que era sordo…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como un menino que era sordo e mudo resuscitó-o Santa Maria per rogo de sa madre do menino e fez-lle cobrar o falar e o oyr.
A que poder á dos mortos de os fazer resorgir, pod' os mudos e os sordos fazer falar e oyr.
Dest' un gran miragre fezo por hua bõa moller a Virgen Santa Maria, que faz muitos quando quer, grandes e maravillosos, e acorr' u á mester a aqueles que a chaman ou que a saben servir. A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
Aquesta moller avia un fillo que mui gran ben queria mais d'outra cousa, pero non oya ren nen falava nemigalla; e a mesqynna poren quant' avia despendera pera faze-lo guarir. A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
Pois viu que lle non prestava nen meeza nen al, tornou-s' a rogar a Virgen, a Sennor esperital, porque senpr' aos coitados nunca lles erra nen fal, e vegias das sas festas jajava sen falir. A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
O fillo, que era mudo, per sinas lle preguntou por que tanto jajava; e ela lle dessinou que pola Virgen beita o fazia. El fillou se a jajar com' ela e mercee lle pedir A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
Na voontad' e per sinas, esto con gran devoçon. Mas ha enfermidade grande ll' avo enton, que por morto o teveron seus parentes; pero non lle proug' a Santa Maria que assi fosse fir. A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
Ca eno leito jazendo agynna se foi erger e falou dereitamente e começou a dizer: «Mia Sennora, ben vennades.» E ar, com' en responder, diz: «Sennor, de bõa mente o farei eu, sen mentir.» A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
E ar diss' outra vegada: «De bõa mente verrei.» Quand' esto oyu sa madre, disse como vos direi: «Meu fillo, con quen falades?» Diss' el: «Nono negarei: falo con Santa Maria, que me fezo resorgir A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
E me disse «Deus te salve»; e eu respondi que ben fosse vud', e ar disse que non leixasse per ren que me ben non confessasse; e eu respondi poren que me queria de grado dos peccados repentir. A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
Ar disse-m' outra vegada, que se eu pesseverar en seu serviço quisesse, que me faria levar mui ced' ao parayso; e eu logo sen tardar respondi que mui de grado queria con ela yr.» A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
Des quand' aquest' ouve dito, são do leito s' ergeu, que non foi mudo nen sordo, mas comeu logu' e beveu. Quand' aquesto viu a gente, log' aa Virgen rendeu loores; e de nos seja loada, se por ben vir. A que poder á dos mortos de os fazer resorgir...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCLXI (Esta é da bõa dona oue…)
- CCLXII (Se non loassemos por al a…)
- CCLXIII (Como Santa Maria apareçeu a un…)
- CCLXIV (Como Santa Maria fez pereçer as…)
- CCLXV (Sempr' a Virgen santa dá bon…)
- CCLXVI (Como Santa Maria de Castroxerez guardou…)
- CCLXVIII (Como Santa Maria guareceu en Vila-Sirga…)
- CCLXX (Todos con alegria cantand' e en…)