Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CXXXIII (Resurgir pode e faze-los seus)

Portuguese poem

CXXXIII (Resurgir pode e faze-los seus)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Resurgir pode e faze-los seus vive-la Virgen de que naceu Deus.

Dest' un miragre muy grande mostrou en Elch' a Madre do que nos conprou polo seu sangue e que se leixou matar na cruz per mãos de judeus. Resurgir pode e faze-los seus...

Ha menynna morava ali que padr' e madre, com' eu aprendi, avia, e que vivian assi come crischãos, mais non com' encreus. Resurgir pode e faze-los seus...

Aquesta menynna foi a bever ena cequia, e dentro caer foi, por que ouve logo de morrer. E con sospiros muitos e «ay eu»s Resurgir pode e faze-los seus...

Que o seu padr' enton por ela fez, e ant' o altar da Sennor de prez a foi deitar e loar, outra vez a el changiu, dizend': «Os pecados meus Resurgir pode e faze-los seus...

Foron estes.» E logo fez cantar missa de requiem pola soterrar, e u foi a pistola rezar dos mortos que fez Judas Macabeus. Resurgir pode e faze-los seus...

A madre nunca de chorar quedou; e poi-lo prest' a sagra começou, a menynna tan toste [se] levou viva, dizendo: «Estes son dos teus Resurgir pode e faze-los seus...

Miragres, Virgen, Madre do Sennor do mundo, Jhesu-Cristo, Salvador, aquel que foi morrer por noss's amor, segund que contan Marcos e Mateus.» Resurgir pode e faze-los seus...