Portuguese poem
LXVIII (Como Santa Maria avo as duas…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria avo as duas conbooças que se querian mal.
A Groriosa grandes faz miragres por dar a nos paz.
E dest' un miragre direi fremoso, que escrit' achei, que fez a Madre do gran Rei, en que toda mesura jaz, A Groriosa grandes faz...
Pola moller dun mercador que, porque seu marid' amor avia con outra, sabor dele perdia e solaz. A Groriosa grandes faz...
E por esto queria mal a ssa combooça mortal; e Santa Maria sen al rogava que lle déss' assaz A Groriosa grandes faz...
Coita e mal, por que perder lle fazia o gran prazer que seu marido lle fazer soya na vila d' Arraz. A Groriosa grandes faz...
E pois fez esta oraçon, adormeçeu-sse log' enton; e dormindo viu en vijon Santa Maria con grand' az A Groriosa grandes faz...
D' angeos, que lle diss' assi: «A ta oraçon ben oý; mais pero non conven a mi fazer crueza, nen me praz. A Groriosa grandes faz...
Demais, aquela vay ficar os gollos ant' o altar meu e çen vezes saudar me, põend' en terra sa faz.» A Groriosa grandes faz...
Tan tost' aquela s' espertou e fois-ss'; e na rua topou cona outra, que sse deitou ant' ela e disse: «Malvaz A Groriosa grandes faz...
Demo foi, chus negro ca pez, que m' este torto fazer fez contra vos; mas ja outra vez nono farei, pois vos despraz.» A Groriosa grandes faz...
Assi a Virgen avir fez estas duas, sen falir, que x' ant' avian, sen mentir, denteira come con agraz. A Groriosa grandes faz...