Portuguese poem
Fui eu poer a mão noutro dí-
by Afonso X
Fui eu poer a mão noutro dí- a a ũa soldadeira no conón, e disse-m'ela: «Tolhede-a, ladrón, ca non é ést'a .......................................... ......................................... Nostro Senhor paixón, mais é-xe de min, pecador, por muito mal que me lh'eu merecí.
U a voz começastes, entendí ben que non era de Deus aquel son, ca os pontos del no meu coraçón se ficaran, de guisa que logu'i cuidei morrer, e dix'assí: "Senhor, beeito sejas tu, que sofredor me fazes deste marteiro par ti!"».
Quixera-m'eu fogir logo d'alí, e non vos fora muito sen razón, con medo de morrer e con al non, mais non pudi (tan gran coita sofrí); e dixe logu'entón: "Deus, meu Senhor, esta paixón sofro por teu amor, pola túa, que sofresti por min".
Nunca, de-lo día en que eu nací, fui tan coitado, se Deus me perdón; e, con pavor, aquesta oraçón comecei logo e dixe a Deus assí: "Fel e azedo bevisti, Senhor, por min, mais muit'ést'aquesto peior que por ti bevo nen que recebí.
E por én, ai, Jesucristo, Senhor, en juízo, quando ante ti for, nembre-ch'esto que por ti padecí!".