Versos Portuguese Fernão Garcia de Sousa Esta ama, cuj'é Joán Coelho

Portuguese poem

Esta ama, cuj'é Joán Coelho

by (1210–1300)

Listen in the reader

Esta ama, cuj'é Joán Coelho, per bõas manhas que soub'aprender, cada u for, achará bon conselho: ca sabe ben fiar e ben tecer e talha mui ben bragas e camisa; e nunca vistes molher de sa guisa que máis limpia vida sabia fazer;

ant', é hoje das molheres preçadas que nós sabemos en nosso logar, ca lava ben e faz bõas queijadas e sabe ben moer e amassar e sabe muito de bõa leiteira. Esto non digu'eu por ben que lhi queira, mais porque ést'assí, a meu cuidar.

E seu marido, de crastar verrões, non lh'achan par, de Burgos a Carrión, nen a ela de capar galiões fremosament', assí Deus mi pardón. Tod'esto faz; e cata ben argueiro e escanta ben per olh'e per calheiro e sabe muito bõa escantaçón.

Non acharedes, en toda Castela, graças a Deus, de que mi agora praz, melhor ventrulho nen melhor morcela do que a ama con sa mão faz; e al faz ben, como diz seu marido; faz bon souriç'e lava ben transsido e deita ben galinha choca assaz.