French poem
Viii
Souto li tibanèu de telo cruso Que s'entrianglon en esquino d'ase, Li passagié, li balot, li póusito De touto coundicioun e touto merço, Li sedarié de Lioun, ufanouso, Li rol de cuer, li matau de canebe, Tout bèn cerni, tout pourta bèn en comte Pèr l'escrivan i letro de veituro, E tóuti li proudu que s'engivanon Dóu coustat d'aut, aqui jaison à poufe. Mai cuerb lou Rose un sagarés de nèblo: Li couparias em' un coutèu. Amagon Lou ribeirés, tout, à perdo de visto. Couneirias plus lou puget de Fourviero Emé sa glèiso amoundaut que fai pouncho. E lou segren qu'adus la despartido N'es que plus grèu: eilalin a la baisso, I canau de Bèu-Caire e d'Aigo-Morto, Pèr carga li bladeto de Toulouso, Li vin dóu Lengadò, la sau de muro, Quau saup quant restaran liuen de si femo, De si pichot! tres mes o belèu quatre. Grand gau encaro se, quand se retourno, Un cop subit d'Ardecho o de Durènço O quauco gardounado enferounido Noun vèn gounfla, faire peta lou Rose E qu'emé li chivau de l'equipage Noun faugue pas, dins lou patoui di terro, Arpateja, s'enfanga jusquo au pitre! E lou mistrau, quand rounflo de mesado E que li barco tèsto-aqui recoto! E, chanjadis, lis auve que s'escoundon E vous engravon, bròu! à l'imprevisto; O la sequiero emé lis aigo basso Que, tout l'estiéu, en bando sus l'areno Retèn à paus li nau escladenido!