Xcviii

Mai lou prince oulandés emé l'Angloro Se soun rejoun sus barco e la jouvènto I'a di:--Qu'es aquéu conte, Dra, qu'en ribo Dóu Rose, l'autre jour, à la sournuro T'aurien trouva pèr mort?--Bello mignouno, Guihèn a respoundu, n'es pas un conte, Que, treitamen, em'un saquet de sablo M'an saqueta.--Mai quau?--Un mantenèire D'aquéli tres dounzello venjativo Qu'aurai, iéu, óublida pèr aventuro De ié croumpa sa fiero.--Li jalouso! Mai auriés pas degu, tu, lis enclaure? S'enaucelant cridè l'Aramounenco. Sabes dounc pas, moun bèu, que, tau qu'endorson Em'uno couissinado pèr l'esquino, Sènso que res ié vegue cop ni gouto, N'en lèvo pas, mor de la macaduro?-- E risoulet Guihèn faguè:--Meinado! Alor creses que pòu, lou Dra dóu Rose, S'escoufi coume acò?--L'escamandreto Restè lou regachant uno passado: --Es verai, diguè pièi; que siéu badino! Lou fadet, lou foulet, qu'es rèi de l'oundo, Qu'es moun diéu e moun tout, qu'i lono bluio Eternamen remueio sa jouvènço, Coume es poussible, anen, que jamai cale Davans la lèi dóu coumun, la mouruegno! Noun, iéu te vese, Dra, coume dèu èstre L'Esperit Fantasti dóu maje flùvi, Inmourtau! E, quand toun regard me sono, Me sèmblo que m'envau touto endourmido Vers un soulas que rèn noun destrassouno. Sabe pas ounte vau; mai se m'esperde, De m'esperdre emé tu, que vos? m'agrado!--