French poem
Xl
Au port d'Ancouno an pas quicha l'anchoio Que tourna-mai se cargo, zóu que n'i'ague... Mai coume acò sènt bon! sus lou Caburle An embarca vint saco de vióuleto Que porton à Bèu-Caire: es la culido Que s'es facho au Mezenc, à Santo-Aulaio, Emai vers lou Grand-Serre e la Vau-Droumo. D'aquelo secarié de canitorto Lou Rose tout entié lèu se perfumo. Sus la maire dóu Rose pleno d'isclo Jito si rai tebés la souleiado, Sus li revòu que trelusènt virouion E l'un dins l'autre en rebouiènt se perdon, Sus li bousquet d'ounte lis aubo sorton Emé si trounc cambaru que blanquejon, Redoun e lisc, coume dirias li cueisso De quauco ninfo o divesso giganto. Di segounau verdejon li broutiero; Dins li canié li rèsso-sagno en noumbre Fan «tiro! sarro!» I calanc que s'aliuenchon O se raprochon en taiant la ribo, Li capoun-fèr tamison à grand ciéucle O radon li faucoun sus lis auturo. Entre li bord amudi, soulitàri, Pacifico descènd la longo floto Qu'à soun entour es talo l'avalido E talamen es vaste lou silènci Qu'à milo lègo sèmblo liuen dóu mounde.