'L studënt

En conta, ch’ i òva menà te Funöß Eŋ tèl pitel mut de Gherdëina; Davia che ’l òva nuef ani mè adös, Stašòva si oma cun pëina. Si sòr fòva ënche iló a servì, Ma no t’la medöma cuntrèda; Em pue’ plu in-ite mussòv-uŋ mò ği, Iló fòva ëila ruvèda.

II. Žën fòv-i dui doi te Funöß a servì; Ma Engl vardòva la vaces, Maria mussòva laurè dut ’l dí, Da sëir’ i dulòva i braces. Pernanche la fòva unid’ a ’l savëi, Che Engl ie tlòra che ’l vèrda, Ti ie-la sautèda de ği a ’l udëi; Ma pò i à zachèi metù vèrda.

III. ”Du Mòidl, du Mòidl, wou ghèaše dèn hin?” Ti svèja riëš dò la patrona; Pò s’ ëuta Maria y diš a ’ndevín: “I òni ferlëuren na crona”. “Jez ghèaše zu klauben a gros fir di chie!” Cumanda ad-aut ch’la tudëša. Maria se ’mpënsa: “Žën ie-la sch’ la ie, N’ ie auter ch’ ulghè y cun prëša.”

IV. “Chel pèsta pudës pu unì a me cri”, Dišòv-la prëš dò enfughèda, “O muess-i-pa pròpi tò ca y ti scri, Che son föter for amalèda?” La ulòva de fòrza che ’l fossa unì, Ma no se tò dò la scuriëda; Da chëla s’ temòv’la – ne sè ce m’ en dì -, La l’ òva n’ jëde pajëda.

V. Ma Engl, sa-ŋ bën, òva auter da fè, Che ği ’ncantëur pra ’malèdes; Levè y gustè y pò ği a vardè Y ği dò si fač y si strèdes. Dò ’m pöz à Maria messù pò s’ en ği, Drë’ bën ne stašòv’ la plu ëila; A cësa à la fa mè böl prëš a varì, Y žën ie-l na chèrdla de n’ ëila.

VI. Dò n’ an̄ à ’nce Engl mudà si patrón, Y va per Lajón a san Piere; Žën òv’ l pra mëisa na mağra šadón, Y ’n miëur bon bucon te taiere. La n’ à durà giut, che ’l cialòva tan bon, Che si oma stentòv’ a ’l cunëšer; El fòva ’nfati enton y de rión, Mèdrë n’ ulòv’ l no crëšer.

VII. ”San Piere, adio! ue ği a Urtišëi, Iló muess-i fè mi fertuna; Ğa ’l Englwirt vèd-i tel prim a udëi, Š’ no vèd-i-pa bën ğa la Luna.” ’Nšila se ’mpens’ l y ’nšila à-l fat, Ma pò i ie-la ğita sbušèda; “Fè ’l šolder, dišòv-el, n’ ie nia de fat, Tlo muess-i giatè mò vèl strèda.”

VIII. En dí a benëura pò s’ à-l empensà De ği a studië, se ’ ŋ el laša; Ma pò i à-i dit, canche ’l à damandà: “Tu bën a studië! Via Faša!” “Purvón, diš si oma, lašonse-l pu ği, El pò unì ’n pröve da-in-òra!” “Pò diš mò si père: “O tu ès liër dì, Ugnions-a cui gròš pò bën òra?”

IX. ”Cui gròš? Per i gròš me vën bën mè da ri, Chëi fèš mè em pue’ de paruda; Idie y la Madòna nes pò benedì, Pò bën onse dut chël che ğuda.” Y ’l mut à-i mandà a Bulžán a studië, Y ’l ie unì ’n pröve da-in-òra. Eŋ vëiga ch’ Idie sa dagnëura premië N’ oma che pröia y ’l adòra.