Italian poem
La cantia del primiziànt
by Jan Batista Ploner (1848–1925)
.
I.
Audidma, audidma, n tèl stlupetamënt! Čalëdma sun plaza, če fóla de žënt. Da santa Krestina, da Bula i Častöl I tanč da Urtižëi k’ ie nkuei tló a nòš böl.
II.
Xen čëli i kunšidra tan böl kël ie fa su, De tèi biei triumfpórten n’ a-n pa mò udu. Pò sfranži i spënži i uel se fè inant Per udëi këi da nòza i l Senjeur Primiziant.
III.
Xën vëni al mòto, k’ i sona adum; Pu auter k’ i vën, i čalëdma če grum! Če linğa tan lonğa, če tlap de parënč, Amizi i kumpanjes i pekònč i studënč.
IV.
Dant-òra i skulèies kul guan’ da san-di, A pèr böl a linğa škel toka da ži; L maöster de skola ie ënke leprò Per mëter n pue vérda k’ i ne fèže vèl dandò.
V.
Čalë-ima ai šizri, tan böl k’ i se vën! Tan bën k’ i saudèides, s’ astieli pu xën! Ma i a pa nče n áukmòn ke sa kumandè Kun zuch i kun n šnait ke l i fèš pròpi tremè.
VI.
Audidma la múžiga! N tèl ie n sunè! Nkuei drami ite i la fèži stlefè! De tèi muxikòntri nen aud-un mè prëš: Per auter kël mieni pa bën nče nstëš!
VII.
Čalëdma pò xën këi ke pòrta i valóns, Se stiza i se pròva de trè ti kurdóns, Ačò k’ i nel zère i nel pëte no žu, L fos pa möfun mpò n pue da-ulëi-mèl la tò su.
VIII.
La šèfres a blank kun gerlandes sul čë, Tan böla inozëntes ke les ie da nvidjë. De biei pitli anğuli pudës-un i di, Ke fèš böla blëita i la filza da ri.
IX.
I këles da la gerlanda, če böl furnimënt, Dut plën de spigëtes, blot òr i aržënt; Pò zandli i pintes pudëis ve npensè, I filzes i varëtes, kel ne fos-el mèi asè.
X.
Če žeunes tan šodes i šèries ke l ie, Ke tën böla dutes mèdrë al fat i sie. Ži via kël va-les tan plan i zebil, Ke dutes de beriëda ne kerpësa n stlòp de fil.
XI.
Ma mò plu zebíl, še ulëis kunšidrè, Sa danz la neviča da fè i s’ astilè. Ma fè la neviča a n pröve ie n leur, Ke fèš a na žeuna desegúr n gran uneur.
XII.
Xën ke udëis l Senjeur Primiziánt, Mesëis kunšidrè ke l ie ruvà tan inánt, Ke l ie da unerè i ke l ie da nvidjë Mò auter plu ke n kòxer i mò auter plu ke n rë.
XIII.
Xën vën këi da nòza, amizi i parënč, Duč plëns d’ alegrëza, beáč i kuntënč. Nši vai te dlieža, na gran prozesión, I aut la perdika i mësa ku’ na vöra devozión.