Carmen XVI

Has vivens lachrymas, sed qui odio miser Tristem vitam habeo, dono, pater, tibi Vitæ sollicitis functe laboribus; Has dono, pater optime, Sinceræ monimentum illius, illius Quam noras pietatem, imperiis tuis Sanctis a tenerâ huc usque puêrtiâ, Cum semper fuerim obsequens. Sævum munus habe, seu liquidi ætheris Cultor vana hominum nunc studia improbas, Præque extra nebulas immobilis plagæ Tu te intelligis et vides: Seu lucos steriles et nemus Elysi Incedis vacuum, perque silentia Iucundos comites quos prius abstulit Hora, agnoscis, et osculo Occurris tacito. Do, pater, ultimum Munus, quod, stygios si qua lacus volat Ad vos fama, reor gratius affore, Quam si quicquid opum ferant

Vel messes Arabum vel Cilicum, tuo Ussissem tumulo. Iam, genitor, vale, Æternumque vale. Has molliter imprimat Tellus relliquias precor.