Portuguese poem
Xv
by Manuel Maria Barbosa du Bocage
Disse; e o negro da cama velozmente Para beijar-lhe os pés se levantava; Mas tropeça n'um banco, e de repente No fetido bispote as ventas crava: Não ficando da queda mui contente Co'uma gota de mijo á pressa as lava; E, acabada a limpeza, a voz grosseira Ao numen dirigiu d'esta maneira: