Spanish poem
Ay Dios si supiera mi amigo
by Martín Codax (1300–1400)
Ay Deus, se sab' ora meu amigo cum' eu senneira estou en Vigo! E vou namorada.
Ay Deus, se sab' ora meu amado com' eu en Vigo senneira manno! E vou namorada.
Com' eu senneira estou en Vigo, e nullas gardas non ei comigo! E vou namorada.
Com' eu senneira en Vigo manho, e nullas gardas migo non trago! E vou namorada.
E nullas gardas non ei comigo, ergas meus ollos que choran migo! E vou namorada.
E nullas gardas migo non trago, ergas meus ollos que choran ambos! E vou namorada.
¡Ay Dios, si supiese ahora mi amigo cuán sola estoy en Vigo! Y tan enamorada.
¡Ay Dios, si supiese ahora mi amado cuán sola en Vigo me hallo! Y tan enamorada.
¡Cuán sola estoy en Vigo, y a nadie tengo conmigo! Y tan enamorada.
¡Cuán sola en Vigo me hallo, y a nadie conmigo traigo! Y tan enamorada.
¡Y a nadie tengo conmigo, salvo mis ojos que lloran conmigo! Y tan enamorada.
¡Y a nadie conmigo traigo, salvo mis ojos que lloran ambos! Y tan enamorada.