Versos German Michel Buck An der Gmoi’dszuga

German poem

An der Gmoi’dszuga

by (1832–1888)

Listen in the reader

Kotz Himmelbettschet, heu’t isch aber hoiß! Heu’t käm s kalt Schneiderle seall noh in Schwoiß! S springt älles, Ma’ und Weib und Roß und Kuah Voar Duscht, so gschwind es ka’, der Zuga zua. S Au’ziefer sumset um da Brunnatrog Und Jörglis Spitz soust gierig au, dear Kog, Statt daß er beallat und in d Spoicha beißt Und a’verdanks de Weiber s Häs verreißt. Dô sieht ma’ friedle ällz in Roiha soufa Und hairt nu’ iabot oi’s derzwischet schnoufa. Der Jörgle trinkt am Rauhr, es deucht a guat, Und hebbt derweil gem linka’n Auhr da Huat, Und sieba’n andre stauhnt schau’ hintram da’, Aß möcht a jeder zaischta vonnana’. Dia trücknet se und blôset mit de Backa Und schoppet s Fazanaitle nôch in d Jacka. Dô fährt der Lodaweaber d Heugaß rei’, Schlät d Küahla, was er ka’ uff d Schnôrra nei’, Dia aber rennet halt em Wasser zua Und untram Waga leit dô s Jörgles Bua. „Uijessesle, Mareia und Zant Anna’, As hinter Rad, as ischt schau’ übrem danna’ Da Buaba füri, wôlli unter s Rauhr! Ear bluatat uß der Nas und au am Auhr. O Büable, Büable, sag, wo thuats der waih?“ Des aber geit koi’ Ghair und Zoicha maih, Und d Ma’, dia hairt ma fluacha, d Weiber heina. Doch Jörglesbour, dear schweigt und nimmt da Kleina Und schwanzt a redle mit der Goißel a. Dear Bua springt ouf und rennt da Flecka na. Und s thuat am nix! So ischt amôl dui Raß: Beißt oim a Goul a Gloich a, isch a Gspaß, Der Schreiner leimts jô na’, und Jörglis Racker Gôht, öb nix gscheah wär, wieder uff da’n Acker.