Reichtom

Wia treibats doch d’ Menscha So domm en der Welt, Se rennat ond jaget Alloi bloß noch Geld, Se machat anander Oft ’s Leba gar schwer Ond gebat für Geld Glick ond Frieda-n-oft her.

Wenn oiner viel Geld hot, Des isch jo ganz nett, – Ob i mit em dauscha däht, Woiß e no net; Gar viele send reich, doch Em Herza, o mei, Send arm se – koi Bettler Ka ärmer meh sei!

Wenn i au koi Geld han, Be z’frieda doch i, D’ Welt biatet oinaweg Glick gnuag fir mi; – Jong ben e ond gsond, Ond i leid au koi Not, Ond brauch me net z’ängschta Oms dägliche Brot. I frei me mei’s Lebas, So viel als e ka, Ond guck e mein Schatz, Mein herzdausicha, a, No pfeif e uf Reichtom, Ond denk so für mi: Koi Mensch isch so reich, Wie mei Liesel ond i!