German poem
Vielleicht
by Otto Keller (1875–1931)
D’r Fritz hot fir mi heit a-n-Ausgängle g’macht, I gib em a Zehnerle, – do hot er g’lacht, Er lupft brav sei Käpple, secht danke recht schee, I pack en am Ärmel, – grad wia-n-er will geh. I frog en: „Wo tuascht jetzt des Zehnerle na?“ No lacht me des Male ganz treuherzig a, Er gibt mer zur Antwort, und guckt pfiffig drei: „Des tue-n-e „vielleicht“ en mei Schbarbixle nei!“