Italian poem
Libro Secondo
1 ab undarum
2 crollans scoriadam saepe minantem
3 sferzat eos, coelique facit
6 usanza
7 ad libros revocat studii
9 remeat
10 phisicus
46 ergo infelices
48 stracchedine namque
49 non labor aut soma est quae
50 italicum tandem
51 cascantibus undique strazzis
52 ne spio comprendat vultus, hominumque bonorum
53 pravus
55 carettis
56
inter matronas centum, centumque duchessas, quottidieque sibi varios cambiabat amictus
57 meschina pedes ad
58 habeas duras molli
Fra 58-9:
o quam saepe humeris illam cavalerius altas in cimas tulit Alparum, et quandoque sub ala vel sub lasena nunc dextra, nunc ve sinistra
59 in Lombardiae venerunt denique bandas
63 sed tunc languebat
64 Gaioffo, quo non sassinior alter
67 Godii, Voltaeque tyrannus
68 cuncta regebat
107 manca
118 me indoctis doctisque bais Florentia nutrit
126 sparamenta, tacones
Fra 130-1 è il brano seguente:
Seu quis scovatur, seu quis de iure bolatur, omnes proclamant:--Day day, quia latro Cipadae.-- Quisquis ficcatur berlina et rumpitur ovis: --Est--omnes cridant--molinarius ipse Cipadae.-- Quem piccant forchis, quem squartant, quemve tenaiant, omnes vociferant;--Gens haec sassina Cipadae.-- Hic pueri a patribus dotantur in arte robandi, qui vix slattati sforzant superare magistros. Dispresiant coelum, biastemant, cuncta rapinant, cuncta malandrinant, sassinant, semper abarrant. Nunquam poltrones ad confessare tirantur; imo suos pretos, ne confessentur, amazzant, hosve super brasas mangiant de more brasolae. Semper in obscuris stant boschibus atque cavernis, assaltantque homines, nec sat robbare cavallos, cuncta sed affatum spoiant, scarpasque, bragasque. In frottam veluti stornellica turma caminant, indossumque ferunt de foggis millibus arma: panceras alii muffas, ruginoque doratas, quae cascant humeris nulla fibiante coreza, faldones alii non unquam sole vedutos, undique sbusatos, cascantibus undique mais. Armatos quamvis cernas, non ullus in armis garbus adestratur, non ars, nec forma, nec ordo. Qui dat spallazzum capiti mancante celata. Qui scarsellonem, ubi deest spallazzus, adaptat. Qui desarmatis groppat scheniria brazzis. Qui, contra, nudis lazzat brazzalia gambis. Qui squarzum maiae spiccat faldone corazzae, et gorzarinum facit escusare colengo. Est qui dum currit schiodantur ubique piastrae, quive tenet dagam gallone, sed absque guaina. Unus habet collo targonem more vetusto, in quo spadarum colpi ter mille notantur. Dum simul hi properant, squadraque serantur in una, mille vides roncas malaguzzas, mille zanettas, spuntones, lanzas, alebardas et giavarinas. Dantque focum schioppis tuf taf sborrante balotta. Semper habent multo barbazzas pulvere plenas, semper habent oculos scura sub fronte fogatos, non guardant hominem dritto cum lumine maium, sed guardant in qua dinaros parte gubernet, seu ferat in tasca saionis, sive braghettae. Protinus ad cifolum cognoscunt esse propinquum mercadantem aliquem, cui robbas tollere debent.
Parecchi tra i primi e i dieci ultimi esametri di questo brano adoperò il Folengo nella orazione del pretore Gaioffo (libro IV, 470-493), introducendovi varianti che il lettore potrá da sé rilevare.
131 igitur stancos bona sors
132 manca
133 namque quod
141 atque bisognetur sub cauda ferre ruidam
142 quae
172 me lassa extendere
173 scripsere
174 Bertus Pannada
177 inde
180 parat ut fiat, quamvis picolina, fritaia
181 hinc abit et modicae reserat
184 alquantos seu striggios
185 affert
186 Mantoae
187 dicunt annalia nostra
188 striggios, non attulit ille varones
189 scardovellas quae per fossata piantur
195 pisciculos
196-7 mancano
199 brancat
206 fastidia giusum
234 hanc brigam curas deponere zosum
236 levantque bonos
246 datque pusillo
256 coena
257 fas est deponere
258 sumere
287 forasteros
296 multas reccoio cosettas
298 frescam, ravanellos
304-5
stant... mille voiarum nostrarum speties
Fra 331-32: tresque simul stemus (ut stabimus) absque travaio
332 magnior
335
et giurat nunquam Bertuni nascisse vilanum, namque vilanorum noscens ab origine razzam ex asini stronzis, nec non pissamine factam, vult nulla guisa villanum credere Bertum.
336 tum quid agat meditans... testae
338 penset
339 tiranda est
340 non tantum... stancata
341 est grava
342 poltronisia
350 conseium, firmumque tenet, neque
351 vult solus abire
353 sceptra
374 poverettis
376 lusore galantat
385 giorniferos
Seguono gli esametri:
nonne tuam potius vaccam saltare videbis uno cum saltu de Goito ad littora Chiozzae? nonne somarellus nimio pro tempore bolsus, Mercurii pennas iungens ad crura, volabit, complebitque suis ragiatibus attria lunae, quam de mermoria possis cascare duorum?
391-2
vestit, lachrymisque tenellis uxorem brazzat, basat
393 commendat flentem
396 apenam
401 pulsat
405 gratiolam si quid conimunem curet honorem
407 villana
410 grande solazzum
417 tractanda
419 fiolos
420 thalamis
421 tolta sibi
424 inquirere mores
425 ac nullam faciunt stimam, curantque negottam
483 tibi tu paiolata fuisti
485 refert: maschius quo non vivacior alter
486 filius est mihi, tu ne hunc dedignere nepotem
487 germanus, barba nepoti
488 sed tibi sum pro nunc commater, baila nepoti
489 bruttis
491 gambamque iubens alzare sinistram
492 distentas... bursas... recenti
493 lacte novam complet
496 tunc Baldovinam
497 smarritas