Versos Italian Teofilo Folengo Libro Tredicesimo

Italian poem

Libro Tredicesimo

by

Listen in the reader

3 tenet

132 dedentrum

dopo 291: seu sit Commardion, seu sit Bergnacca Bolognae

328 Fedrico

dopo 345:

nauticus instrepuit clamor, responsat ab alto Echo gemens scoio, quae dum videt ire Lonardum Narcissum ah memorat, Narcissum nympha ricordat

376 subdolus arridet

Con poche varianti i vv. 376 sgg. del canto di Giuberto furono dal F. inseriti nell'operetta pubblicata insieme col fratello Giovan Battista: I. B. CHRISOGONI FOLENGII mantuani anacoritae Dialogi quos Pomiliones vocat. THEOPHILI FOLENGII mantuani anachoritae Varium poëma et Ianus. In fine: In Promontorio Minervae, ardente Sirio, 1533. Vi appose il titolo strano: Metaphora de iis quos ad magistratum se contulisse poenitet.

dopo 382:

protinus aethereas fracto cum murmure sedes circuitu mugire, tremiscereque aequora fundo accipiunt: deus ipse tonat, deus ipse iacentes extemplo horribili iaculatur fulmine terras. Dumque fugit cum sole dies, dumque aëra densas contrahit in nebulas, subigit dumque aethera vastum in mare, terribiles picea caligine vultus apparent, volitantque atra sub nocte vapores. Iamque Noti erumpunt, crebro polus igne sonantem dat tonitrum, fractaeque ruunt in flumina nubes. Magnus at oceanus tantarum pressus iniquis desuper agminibus pluviarum, deque tumenti ad latera excipiens torrentum gurgite spumas praecipites, miris paulatim exaestuat undis, donec aquae et coelum lato curvamine se se componunt, dextrisque datis sua foedera iungunt

383 at miseri

388 inulte

dopo 390:

sedibus aula deûm natat imis, deque quadrigis attonitae saliunt nymphae, perque atria curvi delphines, phocaeque ruunt et grandia caetae

400 ceppos

420 magatellandi

dopo 470:

Ptous adest, Horius, Pythius, Phos, Mitra, Myrinus;

il qual verso, omesso nella prima ed. Varisco, si ritrova aggiunto nella seconda del 1561.