Versos German Ulrich von Singenberg Der werlte voget des himels kúnig ich lob úch gerne

German poem

Der werlte voget des himels kúnig ich lob úch gerne

by (1200–1235)

Listen in the reader

Der werlte voget des himels kúnig ich lob úch gerne dc ir mich hant erlan dc ich niht lerne wie dirre vnd der an frömder stat ze minem sange scherne min meister claget so sere von der vogelweide in twinge dc in twinge iens dc in noch betwang den lant sú bi so richer kvnst an habe ze krank dc ich mich kvme vf ir genade von dem minen scheide svst heisse ich wirt vnd rite hein da ist mir niht we da singe ich von der heide vnd von dem grünen kle dc solt dv steten milter got dc es mir iht zerge