Portuguese poem
CCCLXXXVI ([C]omo Santa Maria avondou de pescado…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
[C]omo Santa Maria avondou de pescado al Rey Don Affonso con mui gran gente que convidara en Sevilla.
A que avondou do vin[n]o a[a] dona de Bretanna, ar avondou de pescado un rey com mui gran companna.
Desto direi un miragre que avo en Sevilla, ena çidade mui nobre que fez Deus por maravilla, ca non á o[u]tra çibdade que non semellasse filla, daquelas que son mais grandes no sennorio d'Espanna. A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
Ali el Rey Don Affonso, fillo del Rey Don Fernando, fez ajuntar mui gran corte; esto foi no tempo quando tornou da oste da Veyga de Grãada, e tallando a andou enredor toda, o chão e a montanna. A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
E pois que se partiu ende, vo a Sevilla çedo, en que fazia sas cortes ajuntar, que des Toledo ben ata en Santiago e depois dalen d'Arnedo non ouv' y quen non vesse por non caer en sa sanna. A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
Des que todos y chegaron e el Rey lles ouve dito por que os vir fezera por paravr' e por escrito, todos mui ben llo couberon, dizendo: «Seja maldito o que pas[s]ar contra esto que mandades; ca tamanna A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
Prol sua nunca fezeron omes como nos faremos en fazer vosso mandado, e demais que seeremos vosqu' en assessegamento, por que pois non temeremos enquisas de mascarade, que contra todos reganna.» A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
E pois aquest' outorgaron, foi deles el Rey pagado e ar outorgou-lles logo quant' ouveron demandado en todas sas petições nas que pedian guisado; ca quen a sennor demanda sen guisa, é cousa estrãya. A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
Enquant' as cartas faziam desto, foron convidados todos del Rey que comes[s]en con el, e que avondados serian de quant' ouvessen mester; e dest' acordados foron quantos que y eran des Tui ata Ocanna. A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
Mais sabbado aquel dia era, e muitos cuidavan que pescado non ouvessen, ca per rrem nono achavan a vende-lo en Sevilla; e porende se queyxavam al Rey os seus despenseyros dizen[do]: «Obra d'aranna A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
E, Sennor, sse Deus nos valla, aquesto que vos fazedes en convidar tan gran gente, e pescado non tedes. E respos-lles el Rey logo: «Asperad' e veeredes que fará Santa Maria, u jaz merçee quamanna A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
Non poderia contada seer per ren nen escrita. E por aquesto vos mando que vaades tod' a fita logo catar os canales meus que son mia renda quita; e se algo y achardes, nono paredes per manna, A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
Mais aduzede-mio logo; ca eu ey grand' asperança na Virgen Santa Maria, que ést[e] mia amparança, que nos achariamos tanto nen en toda Alemanna.» A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
Eles foron mantenente a un canal, e acharon de pescado carregadas quatro barcas, e chegaron con elas log' a Sevilla e a todos avondaron, que sol non lles mi[n]g[u]ou dele que valves [s]' a castanna. A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
E quand' el Rey viu aquesto, ouve mui grand' alegria e chorando loou muyto a Virgen Santa Maria que o assi de pescado avondara aquel dia; ca o que a muy ben serve sempre con ela gaanna. A que avondou do vinno aa dona de Bretanna...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCLXXXIII ([C]omo Santa Maria de Següença guardou…)
- CCCLXXXIV (A que por gran fremosura é…)
- CCCLXXXIX (A que pera parayso irmos nos…)
- CCCLXXXV ([C]omo Santa Maria do Porto guareçeu…)
- CCCLXXXVII (Como Santa Maria mostrou muitos miragres…)
- CCCLXXXVIII (Como Santa Maria apareçeu en vision…)
- CCCV (Como Santa Maria fez a carta…)
- CCCVI (Como Santa Maria fez converter un…)