Portuguese poem
CCCXXIX (Como deus fez a un mouro…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como deus fez a un mouro que fillou a oferta do altar de Santa Maria que se non mudasse do logar.
Muito per é gran dereito de castigado seer quen s' atrev' ao da Virgen per[a] furtar con tanger.
E com' é om' atrevudo de penssar nen comedir de furtar ren do da Virgen, que faz os ceos abrir e dar-nos de Deus sa graça, tal é como quen cospir quer suso contra o ceo, e vai-lle na faz caer. Muito per é gran dereito de castigado seer...
Dest' un fremoso miragre avo, com' aprendi, en Tudia, na eigreja da Virgen, e foi assi que de mouros mui gran gente veron correr aly tod' en redor pela terra e mui gran dano fazer. Muito per é gran dereito de castigado seer...
E con quant enton roubaron foron ben aly pousar tod' en redor da eigreja, e do seu foron fillar meallas d'our' e deiros que poseron no altar a onrra da Virgen santa, de que Deus quiso nacer. Muito per é gran dereito de castigado seer...
Ca, segund' lles deu escrito Mafomat no Alcoran, ben creen mouros sen falla, e desto dulta non an, que do Esperito Santo s' enprennou sen null' afan prender nen dan' a sa carne, e assi foi conceber Muito per é gran dereito de castigado seer...
Virgen; e des que foi prenne ar pariu fillo baron e depois ar ficou virgen, e demais ouve tal don que sobrelos anjos todos quantos eno ceo son a fezo Deus mais onrrada e de todos mais valer. Muito per é gran dereito de castigado seer...
Onde, pero que os mouros non teman a nossa fe, tod' esto da Virgen santa ten [que] gran verdad' é; e porend' aly oraron u a ssa eigreja sé, e cada u do que teve foi sobr' o altar põer. Muito per é gran dereito de castigado seer...
Quand' aquest' ouveron feito, logo sse partiron en; mas un mour' avizimao, atrevud' e de mal sen, leixou ir os outros todos e foi en mui gran desden fillar quant' offereceron e en ssa bulssa meter. Muito per é gran dereito de castigado seer...
E pois los ouve fillados, atan tost' yr-se cuidou; mais ante que aa porta chegasse, cego tornou e perdeu todo o siso, e tan yrto se parou ben come madeiro duro, que se non pode mover. Muito per é gran dereito de castigado seer...
Os outros seus companneiros cataron-s' a derredor e acharon este mos, e ouveron gran pavor de se [for] mort' ou cativo; e o alcaide mayor mandou que busca-lo fos[s]en e pera el o trager. Muito per é gran dereito de castigado seer...
Eles a busca-lo foron e chegaron ben alá aa eigrej', e un deles lles diss': «Entremos acá; ca mui toste os crischãos o fillaron, e está ascondudo na eigreja pera quand' escurecer Muito per é gran dereito de castigado seer...
O levaren.» E tan toste entraron, com' apres' ei, ena eigreja, e viron estar aquele sen lei cegu' e ataicom' ha pedra. Diz hu deles: «¿Que farei? Aquest' om' está já morto ou mui preto de morrer.» Muito per é gran dereito de castigado seer...
E u deles foi a ele e falou-ll' e o tangeu, mais aquel per nulla guisa non falou nen se moveu; outros ao altar foron, e de quant' offereceu a compan[n] a que se fora, non viu y ren seer. Muito per é gran dereito de castigado seer...
Entonce disseron todos: Quiçai aqueste rapaz foi furtar a offerenda, que lle Deus [aqu]esto faz; e catemos se a trage e tornemo-la en paz sobrelo altar u ante a foron off[e]recer.» Muito per é gran dereito de castigado seer...
Aquel mouro que estava mui mais negro que o pez foi todo escodrunnado, e logo aquela vez acharon-ll'a offerenda e aa Sennor de prez a deron outra vegada. E aquel mouro s'erger Muito per é gran dereito de castigado seer...
Foi, e os ollos tan toste se ll'abriron, e a luz viu polo prazer da Madre daquel que morreu na cruz. E o miragre sabudo foi ben daqui ata Suz, e dos mouros os crischãos o ouveron de saber. Muito per é gran dereito de castigado seer...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCXX (Santa Maria leva)
- CCCXXI (O que mui tarde ou nunca…)
- CCCXXII (Como Santa Maria guariu u ome…)
- CCCXXIII (Ontre toda-las vertudes que aa Virgen…)
- CCCXXV (Con dereit' a Virgen santa á…)
- CCCXXVI (A Santa Maria muito ll' é…)
- CCCXXVII (Como Santa Maria guariu o crerigo…)
- CCCXXVIII (Esta é como Santa Maria fillou…)