Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCCXXII (Como Santa Maria guariu u ome…)

Portuguese poem

CCCXXII (Como Santa Maria guariu u ome…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como Santa Maria guariu u ome en Evora que ouvera de morrer dun osso que se ll' atravessara na garganta.

A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada, d'acorrer os pecadores sempr' está apparellada.

Ca nos non acorr' en dia sinaado nen en ora, mais sempre en todo tempo d'acorrer no-nos demora e punna en todas guisas como non fiquemos fora do reino de Deus, seu Fillo, ond' é Rea algada; A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...

Demais sinaadamente nas grandes enfermidades de doores e de cuitas acorre con piadades. E de tal razon com' esta vos direi, se m' ascuitades, un gran miragre que fezo esta Sennor muit' onrrada. A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...

En Evora foi un ome que ena Virgen fiava muyto e que cada dia a ela s' acomendava; e avo-ll' ha noite en sa casa, u cava, que ouver' a seer morto a desora, sen tardada. A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...

Ca el gran comedor era e metia os bocados muit' ameude na boca, grandes e desmesurados; e aa noite cava dus cõellos assados, atravessou-xe-ll' un osso na garganta, e sarrada A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...

A ouve de tal maneira que cuidou ser afogado; ca aquel osso ll' avia o gorgomel' atapado assi que en pouca d'ora o ouve tan fort' inchado, que folego non podia coller nen ar falar nada. A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...

Assi esteve gran tempo que sol comer non podia nen bever nenga cousa senon cald' ou agua fria, ata que chegou a festa da Virgen Santa Maria, que cae no mes d'agosto, quand' ela foi corõada. A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...

Enton todos seus parentes e amigos o fillaron e aa egreja desta nobre Sennor o levaron, e tendo-o por morto ant' o altar o deitaron. E tev' y aquela noite; e contra a madurgada, A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...

Quand' a missa ja dizian, filló-o tosse tan forte, que todos cuidaron logo que era chegard' a morte. Mas a Virgen groriosa, que dos cuitados cõorte éste, non quis que morresse ali daquela vegada, A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...

Mas guisou que en tos[s]indo lle fez deitar mantente aquel osso pela boca, ante toda quanta gente y estava; e tan toste loores de bõa mente deron a Santa Maria, a Madre de Deus amada. A Virgen, que de Deus Madre éste, Filla e criada...