Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCCXXVI (A Santa Maria muito ll' é…)

Portuguese poem

CCCXXVI (A Santa Maria muito ll' é…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

A Santa Maria muito ll' é greu de quen s' atreve de furta-lo seu.

Ca a Sennor que o atan ben dá non á ome razon de lle furtar nen de roubar-ll' o seu nen llo fillar, ca servindo-a ben ave-lo-á. A Santa [Maria] muito ll' é greu...

E daquesta razon vos contarei un gran miragre que fez ha vez en Tudia esta Sennor de prez, e daqueles que foron y o sei A Santa Maria muito ll' é greu...

A aqueste logar con devoçon ven y as gentes e son romeus por servir a nobre Madre de Deus, e dan y todos mui grand' ofreçon. A Santa Maria muito ll' é greu...

Onde foi que un ome mui fiel desta Sennor foi aly offrecer sas colmas, de que podess' aver a eigreja muita cera e mel. A Santa Maria muito ll' é greu...

E quen a verdade saber quiser, saberá que as poseron aly derredor da eigreja, e, com' oý, guardava-as ha pobre moller. A Santa Maria muito ll' é greu...

E ladrões ha noit' ant' a luz furtáronas todas e foron-s' en, assi que non envergonnaron ren a ela neno que morreu na cruz. A Santa Maria muito ll' é greu...

Outro dia, pois viron este mal, os do logar fillaron-s' a carpir, e log' a Santa Maria pedir foron vingança deste feito tal. A Santa Maria muito ll' é greu...

E log' un cavaleir' aly chegou que de toda a terra a redor era jostiça, e pois sabedor foi deste feito, busca-los mandou. A Santa Maria muito ll' é greu...

E el meesmo non foi y de dur en pos eles, buscando-os assaz, ata que os viu jazer como jaz o cõello ascondud' ou o mur. A Santa Maria muito ll' é greu...

E as colmas tian atras deitadas, e non podian de pran fogir con elas; enton manaman os prendeu, que non atendeu a cras. A Santa Maria muito ll' é greu...