Portuguese poem
CCCXXXVI (Esta é como un cavaleiro que…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Esta é como un cavaleiro que era mui luxurioso, per rogo que fezo a Santa Maria, [ouve] cambiada a natura que nunca pois catou por tal preito.
Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos, outrossi a Virgen punna como nos d'errar guardemos.
Ca assi com' ele sempre anda buscando carreiras pera mal fazer no mundo, falssas e mui mentireiras, assi ar busca a Virgen santas e mui verdadeiras, por que mercee ajarnos de Deus, que sempr' atendemos. Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
E daquest' un gran miragre que oý dizer-vos quero, que fezo ha vegada maravillos' e mui fero a Virgen mui groriosa, de que gran merce' espero; e se ben nos ascuitardes, de grado vo-lo diremos. Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
Esto foi dun cavaleiro que de coraçon amava a esta mui Groriosa e que sempre a loava quant' el mais loar podia, e por seu amor ar dava a pobres e a mesqos, esto de certo sabemos. Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
Este cavalciro era grand' e apost' e fremoso, manss[o] e de bon talante, sen orgull' e omildoso e mesurad' en seus feitos; pero tan luxurioso era que mais non podia seer, per quant' aprendemos, Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
Pero quando lle nenbrava a Sennor de ben conprida, quedava-ll' aquela coita e era de bõa vida; mais depois ll' escaecia, como ome que s' obrida e que non é en seu siso, e de taes connocemos. Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
El aquest' assi fazendo e cono demo luitando, non estand' en un estado, mais caend' e levantando, viu en vijon a Rea dos ceos, e el chorando lle disse: « Sevinor, mercee, ca en ti a acharemos Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
Cada que fezermos erro. Porend' a ta santidade rogo que m' ajas mercee e pola ta piadade non cates a como sõo mui comprido de maldade eu e os mais deste mundo por pecados que fazernos.» Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
Enton a Virgen mui santa cató-o come sannuda e disse-ll: «A esperança que ás en mi é perduda se daquesto que tu fazes teu coraçon non se muda e non leixas aquel erro que nos muit' avorrecernos.» Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
Enton diss' o cavaleiro: «Mia Sennor, eu sõo vosso, e a vos per nulla guisa mentir non devo nen posso; mais est' erro per natura ben des Adan é-xe nosso, de que non seremos sãos, se per vos non guarecernos.» Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
Enton respondeu a Virgen mui comprida de mesura: Porque teu ben connocemos e entendes ta loucura, eu farei que o meu Fillo te cambiará a natura que ja mais esto non faças, ca desto poder avemos.» Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
Enton foi-ss' a Virgen santa; e logo en outro dia por poder da groriosa beita Santa Maria o cavaleiro que ante con gran luxuri' ardia tornou mais frio ca neve, nos miragres lo leemos. Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos.
E viveu depois sa vida quamanna Deus quis e quanta, mui bõa, assi com' ome que sempr' en seu ben avanta, por prazer da Groriosa que ao demo quebranta, a que sempre peccadores porende loores demos. Ben como punna o demo en fazer-nos que erremos...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCXXXIII (Como Santa Maria de Terena guariu…)
- CCCXXXIV (De resorgir ome morto deu Nostro…)
- CCCXXXIX (En quantas guisas os seus acorrer)
- CCCXXXV (Como Santa Maria converteu un gentil…)
- CCCXXXVII (Como Santa Maria guardou un fillo…)
- CCCXXXVIII (Muitos que pelos pecados que fazen…)
- CCI (Como Santa Maria livrou de morte…)
- CCII (Esta é como un clerigo en…)