Portuguese poem
CCCXXXIV (De resorgir ome morto deu Nostro…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder a sa Madr' e toda cousa guardar de se non perder.
E desto fez en Terena, ond' averedes sabor, un miragr' a Virgen santa, Madre de Nostro Sennor, que ou[v]' ha vez guarido u mancebo lavrador dun mui gran mal que a[via], que lle fezeran fazer. De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
Este, per quant' ei apreso, en Aroches gran sazon morou con u bõo ome que el mui de coraçon servia muit' e amava; e polo guardar enton de mort', ouv' en ssi fillado tal mal ond' ouv' a morrer. De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
Daquesto dizer-vos quero assi como conteceu; Bartolomeu a aqueste chamavan, e doeceu; des i o ome, seu amo, pesou-ll' en muit' e prendeu seus bois con que lavrar fosse, pois viu que sse non erger De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
Seu mancebo non podia; e porende o leixou e que mui ben del penssassen a ssa companna mandou. E sa moller con maldade enton vynno tenperou con ervas, como o désse a seu marid' a bever, De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
E diss[e] a o mancebo: «Se ora podess[es] yr ao agro a teu amo, punnarei en cho gracir, e levasses-ll' este vo, podes el e mi servir muit'; e sei ora con ele, por Deus, ante [de] comer. De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
E dar-ll-ás aqueste vo, e fas como te direi: non bevas [en] nemigalla, e ven-t' e eu te darei algo, se esto fezeres, e demais gracir-cho-ei, e a mi e a teu amo farás ora gran prazer.» De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
O mancebo oyu aquesto e foi logo sospeitar que no vinno mal avia, e diz: «Pero me mandar foi mia ama que llo désse a meu am', ant' eu provar o quero. « E pois provou-o e foi log' enssandecer. De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
E assy andou u ano tolleit' e fora de sen, que siira non avia. E seus parentes poren levárono a Terena, que long' é de Santaren; e yndo pela carreira, ouve morte de prender. De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
E atal morto com' era levárono ben assy dereitament' a Terena e posérono log' y ant' o altar da mui nobre Virgen; e, com' aprendi, resorgiu e foi são como soya seer. De resorgir ome morto deu Nostro Sennor poder...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCCXXX (Qual é a santivigada)
- CCCXXXI (Ena que Deus pos vertude grand'…)
- CCCXXXII (Esta é como en u mõesteiro…)
- CCCXXXIII (Como Santa Maria de Terena guariu…)
- CCCXXXIX (En quantas guisas os seus acorrer)
- CCCXXXV (Como Santa Maria converteu un gentil…)
- CCCXXXVI (Esta é como un cavaleiro que…)
- CCCXXXVII (Como Santa Maria guardou un fillo…)