Portuguese poem
CCLXXVII (Como Santa Maria guardou oito almograves…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria guardou oito almograves en ha faze[n]da que ouveron con mouros, porque non comeron carn' en sabado.
Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren aquele que as sas festas non guarda e en pouco ten.
E dest' un mui gran miragre demostrou Santa Maria en dezeseis almograves que foron en azaria aa terra que chamada ést' Algarv[e], u soya aver gran gente de mouros que ss' en foron, e foi ben. Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
Eles de Lisbõa eran, e atal preito poseron ontre ssi que correr fossen o Algarv', e si fezeron. E poren de ssu todos foron correr, e ouveron d'achar un cervo no monte, mui mais gros[s]o ca de bren, Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
Que punnou de fogir deles. Mas toste o acalçaron e matárono agynna; des i logo o assaron, e des que foi ben assado, log' a comer s'assentaron, ca de tod' outra vianda eles non tian ren. Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
Sabad' era aquel dia quand' a comer s' assentavan daquel cervo; mas os oito que o sabado guardavan por onrra da Virgen santa, sol de comer non penssavan daquel cervo, mas comian pan, qual en guerra conven. Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
Os outros oito disseron que da carne comerian quanta mais dela podes[s]en e que a non leixarian, e ben assi o fezeron; e fartos dali s' ergian aqueles oito da carne, dizendo: «Non vai nen ven Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
De jajar en tal terra e andand' en cavalgada; poren que quer comeremos que non leixaremos nada.» E tan toste começaron d' andar per essa 'ncontrara, e acharon-sse con mouros; mas a todos non proug' en. Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
Ca os que y jajavan foron sãos e guaridos, e os que comeron carne, maltreitos e mal feridos; e macar que sse preçavan de fortes muit' e d' ardidos, non foi tal que non dissesse: «Quen foss' og' en Santaren!» Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
Ca assi como lles davan lançadas pelos costados, per cada ha ferida sayan grandes bocados daquel cervo que comeran; e desto maravillados foron end' os outros oito que fezeran mellor sen Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
Porque jajad' avian. Porend' os mouros venceron, e correron depos eles e mataron e prenderon todos con quantos lidaron, e chaga non receberon; poren disseron: «Ai, Virgen, beita sejas, amen.» Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
Os outros, quand' esto viron, prometeron que leixassen d' en sabado comer carne, e que o muito guardassen por onrra da Virgen santa, e sempre o jajassen por tal miragre que fezo a Sennor que nos manten. Maravillo-m' eu com' ousa a Virgen rogar per ren...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCLXXIV (Poi-lo pecador punnar en servir Santa…)
- CCLXXIX (Como el rei pidiu mercee a…)
- CCLXXV (A que nos guarda do gran…)
- CCLXXVI (Como Santa Maria do Prado, que…)
- CCLXXVIII (Como ha bõa dona de França…)
- CCLXXX (Santa Maria beita seja)
- CCLXXXI (Como un caveleiro vas[s]alo do demo…)
- CCLXXXII (Como Santa Maria acorreu a un…)