Portuguese poem
CCLXXVIII (Como ha bõa dona de França…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como ha bõa dona de França, que era cega, vo a Vila-Sirga e teve y vigia, e foi logo guarida e cobrou seu lume. E ela yndo-se pera sa terra, achou un cego que ya en romaria a Santiago, e ela consellou-lle que fosse per Vila-Sirga e guareceria.
Como sofre mui gran coita o om' en cego seer, assi faz gran piadade a Virgen en ll' acorrer.
E desto contar-vos quero miragre fremos' e bel que mostrou en Vila-Sirga a Madre de Manuel, u faz ameude muitos, que son mais doces ca mel, pera quen en ela fia de gran sabor y aver. Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
Esto foi en aquel tenpo que a Virgen começou a fazer en Vila-Sirga miragres, per que sãou a muitos d' enfermidades e mortos ressocitou. E porend' as gentes algo começavan d' i fazer, Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
E de muitas terras eran os que vian aly. Mas ha dona de França, cega, per quant' aprendi, roma a Santiago foi, mas av[o]ll'assy que non sãou de sa ida que sol podesse veer. Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
E depois aa tornada, quando chegou a Carron, ha sa filla lle disse: «Treides, se Deus vos perdon, albergar mais adeante a has choças que son preto de nosso camo, e y podemos jazer.» Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
E pois sairon da vila, muy preto daquel logar fillou-ss' a chover mui forte, e ouveron a entrar con coita ena eigreja, e des i ant' o altar se deitaron. E a cega foi ssa oraçon fazer, Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
Rogando Santa Maria, a Sennor esperital, que ss' amercasse dela e lle tolless' aquel mal, per que ouvesse seu lume. E log' a que pod' e val fez que foi logo guarida. E fillou-ss' a beizer Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
A Virgen Santa Maria; e outro dia fillou seu cam', e assi yndo, un ome cego achou que a Santiago ya; mas ela ll' aconssellou que fosse por Vila-Sirga, se quisesse lum' aver. Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
E contou todo seu feito, como fora con romeus muitos pera Santiago, mas pero nunca dos seus ollos o lum' y cobrara, mas pois a Madre de Deus llo dera en Vila-Sirga pelo seu mui gran poder. Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
O cego creeu a dona, e tan toste sse partiu dela e foi sa carreira, tanto que ss' el espediu; e pois foi en Vila-Sirga, fez ssa oraçon e vyu, ca non quis Santa Maria eno sãar deter. Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
Quantos aquesto souberon todos logo manaman loaron Santa Maria, a Sennor do bon talan, por tan aposto miragre que fez, e tan sen affan, como en fazer dous cegos tan agynna guarecer. Como soffre mui gran coita o om' en cego seer...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCLXXIX (Como el rei pidiu mercee a…)
- CCLXXV (A que nos guarda do gran…)
- CCLXXVI (Como Santa Maria do Prado, que…)
- CCLXXVII (Como Santa Maria guardou oito almograves…)
- CCLXXX (Santa Maria beita seja)
- CCLXXXI (Como un caveleiro vas[s]alo do demo…)
- CCLXXXII (Como Santa Maria acorreu a un…)
- CCLXXXIII (Como Santa Maria de Terena sãou…)