Portuguese poem
CCLXXXII (Como Santa Maria acorreu a un…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria acorreu a un moço de Segobia que caeu dun sobrado mui alto, e non se feriu porque disse: «Santa Maria, val-me.»
Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal u dizen todos nas coitas: «ai, Santa Maria, val!»
Ca muit[o] é gran vertude e piadad' e mercee d'acorrer sol por un vervo a quen en ela ben cree; ca estando con seu Fillo, todo sab' e todo vee, pero quena aqui chama sa mercee non lle fal. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...
E daquest' un seu miragre mui fremoso contarey que mostrou grand' en Segovi' a, com' eu en verdad' achey, un fillo de Diag' Sanchez, [un] cavaleiro que sey que na cidade morava e era en natural. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...
Est' avia un seu fillo que amava mais ca ssi; e un dia trebellando andava, com' aprendi, encima du sobrado muit' alt', e caeu daly de costas, cabeça juso, e foi caer ena cal. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...
A ama que o criava foi corrend' a aquel son do meno que caera, e o padre log' enton; e outrossi fez a madre, que o mui de coraçon amava mais d' outra cousa como seu fillo carnal, Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...
Coidando que morto era, e foron polo fillar. E quando pararon mentes, virono en pe estar trebellando e riindo, e fórono preguntar se era ja que ferido ou [se] sse ssentia mal. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...
Diss' el: «Non, ea en saendo chamey a Madre de Deus, que me fillou atan toste logo enos braços seus; ea sse aquesto non fosse, juro-vos, par San Mateus, que todo fora desfeito quando ca, come sal.» Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...
Quand' est' oyu o padre e a madre, gran loor deron a Santa Maria, Madre de Nostro Sennor; e log' o moço levaron aa eigreja mayor con muitas candeas outras e con un seu estadal. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CCLXXVII (Como Santa Maria guardou oito almograves…)
- CCLXXVIII (Como ha bõa dona de França…)
- CCLXXX (Santa Maria beita seja)
- CCLXXXI (Como un caveleiro vas[s]alo do demo…)
- CCLXXXIII (Como Santa Maria de Terena sãou…)
- CCLXXXIV (Quen ben fiar na Virgen de…)
- CCLXXXV (Como Santa Maria fez aa monja…)
- CCLXXXVI (Tanto quer Santa Maria os que…)