Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCLXXXII (Como Santa Maria acorreu a un…)

Portuguese poem

CCLXXXII (Como Santa Maria acorreu a un…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como Santa Maria acorreu a un moço de Segobia que caeu dun sobrado mui alto, e non se feriu porque disse: «Santa Maria, val-me.»

Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal u dizen todos nas coitas: «ai, Santa Maria, val!»

Ca muit[o] é gran vertude e piadad' e mercee d'acorrer sol por un vervo a quen en ela ben cree; ca estando con seu Fillo, todo sab' e todo vee, pero quena aqui chama sa mercee non lle fal. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...

E daquest' un seu miragre mui fremoso contarey que mostrou grand' en Segovi' a, com' eu en verdad' achey, un fillo de Diag' Sanchez, [un] cavaleiro que sey que na cidade morava e era en natural. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...

Est' avia un seu fillo que amava mais ca ssi; e un dia trebellando andava, com' aprendi, encima du sobrado muit' alt', e caeu daly de costas, cabeça juso, e foi caer ena cal. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...

A ama que o criava foi corrend' a aquel son do meno que caera, e o padre log' enton; e outrossi fez a madre, que o mui de coraçon amava mais d' outra cousa como seu fillo carnal, Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...

Coidando que morto era, e foron polo fillar. E quando pararon mentes, virono en pe estar trebellando e riindo, e fórono preguntar se era ja que ferido ou [se] sse ssentia mal. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...

Diss' el: «Non, ea en saendo chamey a Madre de Deus, que me fillou atan toste logo enos braços seus; ea sse aquesto non fosse, juro-vos, par San Mateus, que todo fora desfeito quando ca, come sal.» Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...

Quand' est' oyu o padre e a madre, gran loor deron a Santa Maria, Madre de Nostro Sennor; e log' o moço levaron aa eigreja mayor con muitas candeas outras e con un seu estadal. Par Deus, muit' á gran vertude na paravla comal...