Portuguese poem
CI (Ben pod' a Sennor sen par)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Ben pod' a Sennor sen par fazer oyr e falar.
Com' ha vegada fez a un mud' a de bon prez e sordo, que da vez o foi de todo sãar. Ben pod' a Sennor sen par...
Este fora a Seixon rogar Deus no coraçon, ca pela boca ja non llo podia el mostrar, Ben pod' a Sennor sen par...
Senon por sinas fazer con sas mãos, e gemer ant' a Virgen, que valer lle quisess' e ajudar Ben pod' a Sennor sen par...
Per que podesse oyr e falasse sen falir. E por aquesto partir non se quis d' ant' o altar, Ben pod' a Sennor sen par...
Trões que a gran Sennor que Madr' é do Salvador lle mostrou tan grand' amor, como vos quero contar, Ben pod' a Sennor sen par...
Que logo ll' apareceu, e con sas mãos tangeu ll' o rostr' e o guareceu e foi-ll' a lingua soltar. Ben pod' a Sennor sen par...
E as orellas ll' abriu, assi que tan tost' oyu, e o sangui lle sayu da lingu' e delas a par, Ben pod' a Sennor sen par...
Assi que log' enton deu loores, com' aprix eu, aa Virgen, e por seu ficou en aquel logar. Ben pod' a Sennor sen par