Portuguese poem
CLI (Esta é dun crerigo que onrrava…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Esta é dun crerigo que onrrava as eigrejas de Santa Maria e guardava os sabados, pero que era luxurioso.
Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras per que os seus tirar possa de mal per muitas maneyras.
Dest' un fremoso miragre vos direy que fez a Virgen, Madre de Deus groriosa, por un crerigo que muito a onrrava; mais fazia ssa vida lussuriosa sempre con maas molleres, e casadas e solteyras, nen virges non queria leixar, nen monjas nen freiras. Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...
Macar tod' esto fazia, da Virgen, de Cristus Madre, sempr' as eigrejas onrrava e vigias de sas festas jajava, e sen esto os sabados ben guardava, porque non podess' o demo leva-lo a sas barreiras e que sempr' a Virgen santa oysse as sas pregueiras. Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...
Mas ha noite ll' avo que a ha barragãa sua foi, que ben queria, e por sse deitar con ela catou per ha festra, e viu de Santa Maria a eigreg' e os altares e reluzir as vidreiras; enton leixou de deitar-se e foi-sse per has eiras. Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...
Outra vez tornou a ela, e ela lle preguntava porque a assi leixara. El respos: «Porque da Virgen beita, Santa Maria, a ssa eigreja catara; mas serra,» diss' el, «as estras con portas e con esteiras, que a eigreja non possa veer nen sol end' as beiras.» Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...
Ela serrou as festras o mais de rrijo que pode, que non viss' el ren de fora. E pois que foron deitados, vo un vento tan forte que as abriu a desora; e viu logo a eigreja, lampadas e lumeeiras. E foi-ss' e leixou a dona con todas sas covilleiras, Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...
E connoceu seu pecado e fezo-sse logo monge dun mõesteiro que era preto dali. E por ele demostrou Santa Maria outra maravilla fera; ca ll' aposeran un furto lenguas maas mentireiras, dizendo del muitas cousas que non eran verdadeiras. Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...
Sobr' esto foron juntados no logar muitos abades pora saber este feyto, e sospeytavan o monge. Mas a Virgen, de Deus Madre, o livrou ben daquel preito; ca u el ant' os abades non duas vezes senlleiras passava, mostruo-vo-ll' ela sinaes d'amor certeyras. Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...
Ca enquant' el os gollos ficav' e «Ave Maria» dizia mui simpremente aa Virgen, de Deus Madre, contra el sse levantava, veendo-a essa gente. E muit' a Virgen loaron, que non ouve conpanneiras en seus feitos e que sempre faz sas mercees enteiras. Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...
E por esto foi o monge escusado daquel furto, de que o mal sospeitavan; e todos esses abades logo pera el veron e perdon lle demandavan, tollend' os frocos das testas e descobrind' as moleiras pola Virgen, cujas obras son sempre dereitureiras. Sempr' a Virgen, de Deus Madre, busca vias e carreiras...