Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CLXXIII (Tantas en Santa Maria son mercees…)

Portuguese poem

CLXXIII (Tantas en Santa Maria son mercees…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Tantas en Santa Maria son mercees e bondades, que sãar pod' os coitados de todas enfermidades.

Dest' avo un miragre, per com' eu oý dizer a muitos omes bõos e que eran de creer, que mostrou, Santa Maria por un seu serv' acorrer; onde gran torto faredes, se me ben non ascuitades. Tantas en Santa Maria son mercees e bondades...

Est' ome d' Aragon era, e avia tan gran mal de pedra, que en gran coita era con ela mortal; que comer sol non podia nen dormir nen fazer al senon chamar senpr' a Virgen, a Sennor das piadades. Tantas en Santa Maria son mercees e bondades...

A muitos fisicos fora, mas non lle prestaran ren; porend' en Santa Maria sa voontad' e seu sen posera. E log' a Salas se foi rogar a que ten o mund'en seu mandamento, que non catass' as maldades Tantas en Santa Maria son mercees e bondades...

E que esto non dissesse a outri, mas ssa carreira se foss'. E el espertou-sse enton e achou enteira a pedra sigo na cama, tan grande que verdadeira- ment' era come castanna, esto de certo sabiades. Tantas en Santa Maria son mercees e bondades...

Enton el a Virgen muito loou. E nos a loemos por este tan gran miragre, e gran dereito faremos, ca sempr' ela nos acorre enas coitas que avemos, ca a ssa gran lealdade passa todas lealdades. Tantas en Santa Maria son mercees e bondades...