Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CXCIX (Como un peliteiro, que non guardava…)

Portuguese poem

CXCIX (Como un peliteiro, que non guardava…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como un peliteiro, que non guardava as festas de Santa Maria, começou a lavrar no seu dia de março, e travessou-sse-lle a agulla na garganta que a non podia deitar; e foi a Santa Maria de Terena e foi logo guarido.

Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões, assi é Santa Maria de graças e de perdões.

Ca sse Deus soffr' ao demo que polos nossos pecados nos dé coitas e doores e traballos e coidados, logo quer que por sa Madre sejan todos perdõados por creenças, por jajus, por rogos, por orações. Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...

Poren direi un miragre que fez por un peliteiro que morava na fronteira en un castelo guerreiro que Burgos éste chamado, e demais está fronteiro de Xerez de Badallouce, u soen andar ladrões. Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...

E en aqueste castelo o peliteiro morava, que da Madre de Deus santa nunca as festas guardava, e pola festa de Março, u el sas peles lavrava, e do mal que ll' end' avo, por Deus, oyde, varões: Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...

Ca u meteu a agulla na boqu' e enderençando as peles pera lavra-las, non catou al senon quando a trociu, e na garganta se lle foi atravessando; ca os que o demo serven an del taes galardões. Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...

E daquesta guisa seve muitos dias que deita-la per nulla ren non podia nen outrossi traspassa-la; demais inchou-ll' a garganta, assi que perdeu a fala, e tornou-ll' o rosto negro muito mais que os carvões. Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...

E pois el parou [y] mentes e viu que assi morria, e fisica que fezesse nulla prol non lle fazia, mandou-sse levar tan toste dereit' a Santa Maria de Terena, prometendolle sas offertas e dões. Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...

E quando foi na eigreja, ant' o altar o deitaron e log' a Santa Maria muito por ele rogaron; e el chorand' e gemendo dormeceu, e non cataron senon quando ll' a agulla sayu sen grandes mixões Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...

Que fezesse por saca-la; ca u jazia dormindo, a Virgen mui groriosa lla fez deitar, e tossindo, envolta en ha peça de carn'. E esto oyndo as gentes que y estavan deron grandes beições Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...

Aa beita Reynna, que en ceo e en terra acorre aos coitados e perdõa a quen ll' erra, e pera aver mercee nunca a ssa porta serra, e que os guarda do dem' e de sas maas tentações. Com' é o mund' avondado de maes e d' ocajões...