Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CXLIV (Como Santa Maria guardou de morte…)

Portuguese poem

CXLIV (Como Santa Maria guardou de morte…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como Santa Maria guardou de morte un ome bõo en Prazença dun touro que vera polo matar.

Con razon é d' averen gran pavor as bestias da Madre daquel Sennor que sobre todas cousas á poder.

E dest' un gran miragre foi mostrar Santa Maria, a Virgen sen par, en Prazença, per com' oý contar a omees, bõos e de creer. Con razon é d' averen gran pavor...

E retraen este miragr' assi: que un ome bõo morava y que esta Sennor, com' eu aprendi, sabia mui mais d' al ren ben querer. Con razon é d' averen gran pavor...

E quen quer que lle vesse pedir algo por ela, logo sen falir llo dava [sen] delongar nen mentir, ca non queria per ren falecer. Con razon é d' averen gran pavor...

E jajava sas vigias ben e de sas oras non leixava ren que non oisse, ca todo seu sen era como lle fezesse prazer. Con razon é d' averen gran pavor...

Ond' un cavaleiro ben d' i casou da vila, e touros trager mandou, pera sas vodas; e un apartou deles, chus bravo, que mandou correr Con razon é d' averen gran pavor...

En ha praça grande que y á ant' a casa do que vos dixe ja ome bõo. Mas ele d' ir alá non sse pagava nen de o veer. Con razon é d' averen gran pavor...

Mas aquest' ome un conpadre seu crerig' avia, per nome Matheu, que enviou por el, com' aprix eu, por cousas que lle queria dizer. Con razon é d' averen gran pavor...

E el sayu por yr alá enton; e o touro leixou-ss' yr de randon a ele polo ferir mui felon, por ll' os cornos pelas costas meter. Con razon é d' averen gran pavor...

E o crerigo, quand' aquesto viu da festra, mercee pediu a Santa Maria, e non falyu por el, ca logo lle vo valer. Con razon é d' averen gran pavor...

E en atal guisa o acorreu que o touro log' en terra caeu e todo-los quatro pees tendeu, assi como sse quisesse morrer. Con razon é d' averen gran pavor...

E jouv' assi daquesta guisa tal ata que o ome foi no portal de cas seu conpadr', a que non foi mal con el e foy-o na casa coller. Con razon é d' averen gran pavor...

E o touro s' ergeu e dessa vez nunca depois a null' ome mal fez pola vertude da Sennor de prez, que aos seus non leixa mal prender. Con razon é d' averen gran pavor...