Portuguese poem
CXLIV (Como Santa Maria guardou de morte…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Santa Maria guardou de morte un ome bõo en Prazença dun touro que vera polo matar.
Con razon é d' averen gran pavor as bestias da Madre daquel Sennor que sobre todas cousas á poder.
E dest' un gran miragre foi mostrar Santa Maria, a Virgen sen par, en Prazença, per com' oý contar a omees, bõos e de creer. Con razon é d' averen gran pavor...
E retraen este miragr' assi: que un ome bõo morava y que esta Sennor, com' eu aprendi, sabia mui mais d' al ren ben querer. Con razon é d' averen gran pavor...
E quen quer que lle vesse pedir algo por ela, logo sen falir llo dava [sen] delongar nen mentir, ca non queria per ren falecer. Con razon é d' averen gran pavor...
E jajava sas vigias ben e de sas oras non leixava ren que non oisse, ca todo seu sen era como lle fezesse prazer. Con razon é d' averen gran pavor...
Ond' un cavaleiro ben d' i casou da vila, e touros trager mandou, pera sas vodas; e un apartou deles, chus bravo, que mandou correr Con razon é d' averen gran pavor...
En ha praça grande que y á ant' a casa do que vos dixe ja ome bõo. Mas ele d' ir alá non sse pagava nen de o veer. Con razon é d' averen gran pavor...
Mas aquest' ome un conpadre seu crerig' avia, per nome Matheu, que enviou por el, com' aprix eu, por cousas que lle queria dizer. Con razon é d' averen gran pavor...
E el sayu por yr alá enton; e o touro leixou-ss' yr de randon a ele polo ferir mui felon, por ll' os cornos pelas costas meter. Con razon é d' averen gran pavor...
E o crerigo, quand' aquesto viu da festra, mercee pediu a Santa Maria, e non falyu por el, ca logo lle vo valer. Con razon é d' averen gran pavor...
E en atal guisa o acorreu que o touro log' en terra caeu e todo-los quatro pees tendeu, assi como sse quisesse morrer. Con razon é d' averen gran pavor...
E jouv' assi daquesta guisa tal ata que o ome foi no portal de cas seu conpadr', a que non foi mal con el e foy-o na casa coller. Con razon é d' averen gran pavor...
E o touro s' ergeu e dessa vez nunca depois a null' ome mal fez pola vertude da Sennor de prez, que aos seus non leixa mal prender. Con razon é d' averen gran pavor...