Portuguese poem
CXLV (O que pola Virgen de grado…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
O que pola Virgen de grado seus dões der, dar-vo-ll-á ela grandes galardões.
E dest' un miragre quero que sabiades per mi, porque sempre voontad' ajades de fazer por ela ben e que tennades firmement' en ela vossos corações. O que pola Virgen de grado seus dões...
Un patriarcha ouv' en Aleixandria santo e fiel, que Johan nom' avia; este muit' amava a Santa Maria e por amor dela dava sas rações, O que pola Virgen de grado seus dões...
Has a mesquos, enfermos, coitados, e outras a pobres muit' envergonnados, e aconssellava desaconssellados; assi do seu todos avian quynnões. O que pola Virgen de grado seus dões...
El esto fazendo, en aquela terra avo gran fame por tenp' e por guerra; mais tal non foi ele come o que serra sa port' e s' asconde dentro nos rancões; O que pola Virgen de grado seus dões...
Ant' abriu sas portas, e seu aver dado foi mui francamente e ben enpregado por amor da Virgen de que Deus foi nado, que non lle ficaron sol dous pepiões, O que pola Virgen de grado seus dões...
Senon esses panos ond' era vestido. E pois se viu pobre, foi end' esmarrido; mais à Virgen santa, per com' ey oydo, que o acorresse fez sas orações. O que pola Virgen de grado seus dões...
Mannãa ergeus-se e aa eigreja foi oyr [a] missa da que sempre seja beita, con grand' esperança sobeja de lle comprir ela as sas promissões. O que pola Virgen de grado seus dões...
E ena carreira viu un pastorynno que contra el logo vo mui festo, aposto vestido e mui fremoso, que lle diss': «Oide poucas de razões O que pola Virgen de grado seus dões...
Que vos dizer quero, e falade migo.» E pois ss' apartaron, diss': «Esto vos digo: aqueste tesouro vos dá voss' amigo, o Fillo da Rea das beyções; O que pola Virgen de grado seus dões...
Fillade-o logo, ca eu ir-me quero.» E o patriarcha viu aver tan fero, que mayor non ouve enperador Nero quando queimou Roma e tornou carvões. O que pola Virgen de grado seus dões...
Foi-ss' aquel mancebo; mai-lo patriarcha meteu aquel ouro dentr' en ha arca, e cantand' a missa, [diz]: «Se Deus me parca, querria saber ond' estas offreções O que pola Virgen de grado seus dões...
Tan grandes e bõas foron enviadas.» Aquesto na missa muitas de vegadas rogou; e respostas lle foron en dadas que Jhesu-Christo, que foi ontr' os ladrões O que pola Virgen de grado seus dões...
Ena cruz pregado, que llo enviara per rogo de ssa Madre que llo rogara, porque enos pobres o seu enpregara e en santos omes de religiões. O que pola Virgen de grado seus dões...
Log' aqueste feito toste foi sabudo e o poboo da cidade movudo loando a Virgen que é noss' escudo contra o diabo e sas tentações. O que pola Virgen de grado seus dões...
More by Afonso X de Leão e Castela
- CXLII (Como Santa Maria quis gua[r]dar de…)
- CXLIII (Como Santa Maria fez en Xerez…)
- CXLIV (Como Santa Maria guardou de morte…)
- CXLIX (Como un preste aleiman dultava do…)
- CXLVI (Como Santa Maria guareceu a un…)
- CXLVII (Como ha moller pobre deu sa…)
- CXLVIII (Como un cavaleiro guareceu de mãos…)
- CXV (Esta é como Santa Maria tolleu…)