Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela LXXXI (Como Santa Maria guareçeu a moller…)

Portuguese poem

LXXXI (Como Santa Maria guareçeu a moller…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Como Santa Maria guareçeu a moller do fogo de San Marçal que ll' avia comesto todo o rostro.

Par Deus, tal sennor muito val que toda door toll' e mal.

Esta sennor que dit' ei é Santa Maria, que a Deus, seu Fillo Rey, roga todavia sen al, que nos guarde do ynfernal Par Deus, tal ssenor muito val...

Fogo, e ar outrossi do daqueste mundo, dessi d' outro que á y, com' oý, segundo que fal', alga vez por San Marçal, Par Deus, tal ssenor muito val...

De que sãou ha vez ben a Gondianda, ha moller que lle fez rogo e demanda atal, per que lle non ficou sinal Par Deus, tal sennor muito val...

Daquele fogo montes de que layda era, onde tan gran dano pres que poren posera çendal ant' a faz con coita mortal, Par Deus, tal ssenor muito val...

De que atan ben sãou a Virgen aquesta moller, que logo tornou ll' a carne comesta ygual e con sa coor natural, Par Deus, tal ssenor muito val...

Tan fremosa, que enton quantos la catavan a Virgen, de coraçon chorando, loavan, a qual é dos coitados espital. Par Deus, tal ssenor muito val...