Portuguese poem
VII (Santa Maria amar)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Santa Maria amar devemos muit’ e rogar que a sa graça ponha sobre nos, por que errar non nos faça, nem pecar, o sem vergonha.
vos contarei un miragre que achei que por um’ abadessa fez a Madre do gran Rei, , per com’ eu apres’ hei, era- sua essa. Mais o Demo em artar a foi, por que emprenhar s’ouve d’um de Bolonha, home que de recadar havia é de guardar seu feit’ e sa .
Santa Maria amar devemos muit’ e rogar que a sa graça ponha sobre nos, por que errar non nos faça, nem pecar, o Demo sem vergonha.
As monjas, pois entender foron esto e saber, ouveron gran lediça; ca, por que lhes non sofrer queria de mal fazer, havian-lhe maiça. E fóron-a acusar ao Bispo do logar, e él bem de Colonha; chegou ; e pois chamar a fez, veio sem vagar, leda e mui risonha.
Santa Maria amar devemos muit’ e rogar que a sa graça ponha sobre nos, por que errar non nos faça, nem pecar, o Demo sem vergonha.
O Bispo lhe diss’ assi: « Dona, per quant’ aprendi, mui mal vossa fazenda fezestes; e vin aqui por esto, que ante mi façades end’ emenda. » Mas a dona sem tardar a Madre de Deus rogar foi; e, come quem sonha, Santa Maria tirar lhe fez o filh’ e criar lo mandou en .
Santa Maria amar devemos muit’ e rogar que a sa graça ponha sobre nos, por que errar non nos faça, nem pecar, o Demo sem vergonha.
Pois sa dona espertou e se guarida achou, log’ ant’ o Bispo veio; e él muito a catou e desnua-la mandou; e pois lhe viu o seio, começou Deus a loar e as donas a brasmar, que eram d’ordim d’Onha, dizendo: « Se Deus m’ampar’, por salva poss’ esta dar, que non sei que lh’ aponha. »
Santa Maria amar devemos muit’ e rogar que a sa graça ponha sobre nos, por que errar non nos faça, nem pecar, o Demo sem vergonha.