Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela XXXIX (Torto seria grand' e desmesura)

Portuguese poem

XXXIX (Torto seria grand' e desmesura)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Torto seria grand' e desmesura de prender mal da Virgen ssa figura.

Ond' avo en San Miguel de Tomba, no mõesteiro que jaz sobre lomba da gran pena, que ja quant' é comba, en que corisco feriu noit' escura. Torto seria grand' e desmesura...

Toda a noite ardeu a perfia ali o fog' e queimou quant' avia na eigreja, mas non foi u siia a omagen da que foi Virgen pura. Torto seria grand' e desmesura...

E como quer que o fogo queimasse en redor da omagen quant' achas[s]e, Santa Maria non quis que chegasse o fum' a ela, nena caentura. Torto seria grand' e desmesura...

Assi guardou a Rea do Ceo a ssa omagen, que nen sol o veo tangeu o fogo, come o ebreo guardou no forno con ssa vestidura. Torto seria grand' e desmesura...

Assi lle foi o fog' obediente a Santa Maria, que sol niente non tangeu sa omage veramente, ca de seu Fill' el era creatura. Torto seria grand' e desmesura...

Daquesto foron mui maravillados quantos das terras y foron juntados, que solament' os fios defumados non viron do veo, nena pintura. Torto seria grand' e desmesura...

Da omagen nen ar foi afumada, ante semellava que mui lavada fora ben toda con agua rosada, assi cheirava con ssa cobertura. Torto seria grand' e desmesura...