Portuguese poem
XXXII (Esta é como Santa Maria amaçou…)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Esta é como Santa Maria amaçou o bispo que descomungou o crerigo que non sabia dizer outra missa senon a sua.
Quen loar podia, com' ela querria, a Madre de quen o mundo fez, seria de bon sen.
Dest' un gran miragre | vos contarei ora, que santa Maria | fez, que por nos ora, du que al, fora a ssa missa, ora- çon nunca per ren outra sabia dizer mal nen ben. Quen loar podia...
Onde ao Bispo | daquele bispado en que el morava | foi end' acusado; e ant' el chamado e enpreguntado foy, se era ren o que oya del Respos: «O ben.» Quen loar podia...
Poi-lo Bispo soube | per el a verdade, mandou-lle tan toste | mui sen piedade que a vezindade leixas' da cidade tost' e sen desden, e que ssa via logo sse foss' en. Quen loar podia...
Aquela noit' ouve | o Bispo veuda a Santa Maria | con cara sannuda, dizendo-lle: «Muda a muit' atrevuda sentença, ca ten que gran folia fezist'. E poren Quen loar podia...
Te dig' e ti mando | que destas perfias te quites; e se non, | d' oj' a trinta dias morte prenderias e alá yrias u dem' os seus ten na ssa baylia, ond' ome non ven.» Quen loar podia...
O Bispo levou-sse | mui de madurgada, e deu ao preste | ssa raçon dobrada. «E missa cantada com' acostumada ás,» disse, «manten da que nos guia, ca assi conven.» Quen loar podia...