Italian poem
T'hoo vist, no me sconfond, adess n'ho assee
by Carlo Porta (1775–1821)
T’hoo vist, no me sconfond, adess n’ho assee; Soo per quant te poss spend, soo i to prodezz: Per mì te pienti subet su i duu pee E rinonzii a chi voaur i to bellezz.
Speccia, cojonna, che te corra adree A corteggiatt anmò; sì, speccia on pezz, E che creda a quij smorfi che te fee. Ch’in tucc simonn, trapolarii, doppiezz.
Quist hin donca i protest che te m’ee faa? È mi, baccol, credend ai to bambann. S’era cott e stracott, s’era brusaa!
Va, che te see la mader de l’ingann; Va, che te see la stessa infedeltaa; Va, birba sbozzarada, al to malann. No soo pù cossa fann.
Tend pur, bagascia, tend pur ai fatt tœu; Tacchel pur, traditora, a chi te vœu, Che mi comenzi incœu
A scassat dal mè cœur, quell cœur che on dì L’ava tutt fœugh e tutt amor per tì.