Italian poem
Sura Peppina, n'hoo pien i cojon
by Carlo Porta (1775–1821)
Sura Peppina, n’hoo pien i cojon De sentimm tult’el dì a rosegà, E la m’ha squasi rott la divozion Con quel maìadettissim borbottà.
Per mì ghe parli ciar, senza finzion, A sta manera no poss seguità. E vuj minga giontagh la complession Per fà ridd i cojon e pœu creppà.
Finalment già nun duu no semm sposaa, El divorzi pomm fall senza avvocatt, Che i division tra nun hin subet faa:
Lee che la me trasmetta el mè ritratt, E mì anca mì; e quell ch’è faa è faa E da stoo dì sien rott tutt i nost patt.