Versos Italian Firmiliano Degasper Meneguto I tempe de ades

Italian poem

I tempe de ades

by (1828–1877)

Listen in the reader

Dapò vespin na sera de na festa stufo de liese nošicé librato no me sòutelo el pensier inže ra testa de zi a donià? apena dito, fato me tiro na fre' de estro inž' un momento e senža outro pensà moo contento… vado inže e saludo chera zente e lore i dish alolo che me scente. Vegní impò a me ciatà, el dish el pare, Ce mai segnal! non se ve vede mai!... Se impò degnà na ota, dish ra mare de vegnì a saludà chestes por mai!... Sul pi bel che parlae, sento doi tosh a fei sušuro e a ciacolà de fora e po i scomenža con na burta vosh a m' in di d' ogni sorte inže par fora a me ciamà sturlon, manzo, magnato, infinamai a di che son un mato… L' é in verità un costume che me piage Inže par ra funestres de craià, de di roba da forcia a chi che tage o calche galanton de strapažà! Ma síelo benedeto sto paeš e brava pur ra zoventú d' adeš!...

external:(Uno sta di fuori con una ragazza, l' altro entra.)

Con un' aria da sante de vanžei e senža gnanche di: "con gražia, zente" sora toura el se scenta con un féi da vilan come l' eva e propotente e po el scomenža, ma a ra moda soa a ciacolà ch' el me parea na roa… finalmente co l' aèa arsa ra gora, na boža de scarsela tira fora… l' amigo i gote l' impenisce intanto d' aga de ita e a dute l' in pregenta: el pare, el bee, el nos se fesh preà tanto, ra tosa ra fesh finta, ma no stenta… Inže gnanche mezora chi trei ciae

pagina:473 i à bevù r' aga de ita duta quanta… Na frè dapò chel pare benedeto, senža di a ra so tosa na parola, el s' impiza ra lun, el va inže lieto e inže stua con noš ra lascia sola: ma brae pares, i dagé benon a ra vosh fies na bela educažion!... parcé se sente ca, che l' é un gran pežo žerte afare da fei proprio ribrežo? ma síelo benedeto sto paeš e brava pura ra zoventú d' adeš!... E intanto el i da drio ra so parlata con un sušuro ch' el parea un morin… ma el pezo m' ha sapú ch' ogni momento el digea na porcada o un sacramento.

external:(Il Meneguto, disgustato, preso in giro, se ne va.)

A zi, inže me, pensae: ma cara toses se voš dutes coscí fegé ra voia s' avé intenžion de continuà sta coses no sei ce che sarà. Elo na zuoia? Elo un registro? Ce ve val beltà se ve mancia modestia e sobrietà? se ra toses es foše na fre meo… s' es mandaše chi beche via in malora! Ma sielo benedeto sto paeš e benedetes ra toses de adeš! Fate quaranta pash incontro un cioco ch' el zia in fora e solo el brondociaa; outre doi in éi ciatà pi inže un toco che i r' ava del Comun e i bestemaa pi in inže ancora m' impedisce i pash un outro cioco destirà zo baš. Pašando par na vila, sete o oto i cridaa fra de lore e i se digea; doi i me ferma ra strada e po deboto dame quatro legnades i vorea… Iò me pensae: parbio, chesta l' é zente che sci che se po eše ben contente! Meza nuote batea ra meridiana co son ruà inže piaža e see contento de m' avé portà fora ra pel sana Inže piaža el fegea proprio spaento: bestemes che fegea rižà i ciaéi; ci de pugnes petaa, ci d' un len; cioche zobaš, ch' i someaa poržiéi, urle che a besties i sarae sta ben; zoventù e vece, sobre e imbriagoi, poerete e riche, duto un batiboi. Chel famoso paeš l' é donca chesto agnò che nasce tanta brava zente? Ma se ra va coscí, me par che presto calche spegažo in sto paeš se sente… Patriote, digéme, ancora quanto podareo continuà come finora? O fraià pura, stagé alegre, intanto na fre a reota v' in ziré in malora… Ma síelo benedeto sto paeš e benedete sti tempe de adeš!