French poem
Cxii
Mounto un grand crid... Ai! paure! dóu Caburle Un remoulin esfraious agouloupo Dins soun revòu la barco: un tuert terrible Brounzis contro lou Pont e tout s'esclapo. Guihèn, dóu contro-cop, dintre lis erso Es bandi, dins si bras aguènt l'Angloro. E nado, bacela di tros de fusto, E nado, la tenènt à cimo d'aigo, E nado tant que pòu. Mai lou subroundo A la perfin la suberno enmalido, E desparèis. Sus l'autre bord dóu Rose D'ageinouioun alin plouron li femo, Cridant e pregant Diéu. De la peirado Ounte éu s'èro gandi, la barco routo, Sauvant lou pichot chat de l'equipage, Lou bon Jan Rocho tourna-mai cabusso. E vague de nada, cercant lou prince, E vague de souta, cercant l'Angloro. Mai de-bado! Lou flume, quau saup mounte? Lis avié tóuti dous mena pèr sèmpre.