Cxiii

Sus lou limpun dóu bord ounte s'eidracon Li naufragié,--la caro ensaunousido, Jasié lou gros pilot, cubert de grumo; Li barcatié, planta dins la papolo, Li carretié, rouigant sis escoumenge, Èron aqui doulènt, la tèsto souto, A recata pèr sòu quàuqui rabasto. Agamouti, picant dóu pèd la terro, Lou vièi patroun gençavo:--Acò 's pas juste! Moun bèu cabau! tant uno bello rigo! Tout acò derouï pèr lou mal-astre!-- Pièi demandè:--Quau manco? ié sian tóuti, Li gènt de l'equipage?--Se coumtèron E «ié sian tóuti» fuguè la responso. Mèste Apian diguè mai:--He! las de nautre! Quand li malur an d'èstre, fau que fugon! Emai poudian bèn tóuti nous afoundre... Nous a, sant Micoulau, sauva la vido: Ié faren à Coundriéu dire une messo. --Ié mancara, faguè Jóusè Ribòri Plan au prouvié, qu'aquelo pauro chato Em'aquéu brave prince...--Ah! bouto, prince... Jan Rocho repliquè, sus lou Caburle Aviéu proun remarca si menganello... Quau noun t'a di qu'es pas lou Dra dóu Rose E qu'éu, assabenta dóu grand naufrage, Noun nous ague segui, de mudo en mudo, Pèr empourta l'Angloro dins si toumple?--