Cxiv

E Mèste Apian clauguè, brandant la tèsto: --Es messagié l'esperit! Quand li barco Davans lou Malatra fasien desciso, Iéu lou sentiéu, qu'aquelo malurouso (Car dèu avé, jitado à la ribiero, Fa puto-fin) èro pèr nous adurre, A tèms o tard, quauque marrit rescontre. Ai! mi sèt barco! Ai! mi chivau de viage! Dire que tout acò s'envai au fóudre! Es la fin dóu mestié... Pàuri coulègo, Poudès bèn dire: Adiéu la bello vido! A creba, vuei, pèr tóuti, lou grand Rose.-- E' m'acò, de l'espalo à la centuro S'estènt envertouia li tourtouiero E li restant d'arnés que ié soubravon, D'à pèd sus lou dougan touto la chourmo Remountè vers Coundriéu, sènso mai dire.