French poem
Lxiv
Souto lou tibanèu lou blound calandre Emé l'Angloro, pièi, tout plan-planeto S'èron ramba pèr i'èstre un pau à l'oumbro. La frapacioun suavo o la mascoto Qu'au miramen de l'aigo enganarello A la longo dóu tèms l'avié sesido, La tenié bèn, la chato dóu mudaire; E'mé sis iue viscard de perdigouno Que sèmpre i'esluciavo un refoulèri, Emé soun nas couquin, si bouco roso, Ah! n'en falié pas tant, vous assegure, Pèr ié douna soun mau au jouine prince! --Mais en que dounc, aquest ié remenavo, M'as couneigu?--L'esperitado jouvo Ié respoundié:--Te l'ai ja di, moun mèstre! La flour d'esparganèu que m'as pourgido, La pourtaves-ti pas, au founs di mueio, Quand te vesiéu blanquejant à la luno, Me pivelant vers tu, me fasènt signe E m'enclausènt emé ti menganello, Talamen que despièi siéu toun esclavo E que, se me veniés à dire: «Vole Que lampes emé iéu au bout dóu mounde, Sèns jamai t'arresta, brido abatudo, Coume aquéli famous Chivau Terrèstre Qu'à galop, à galop courrènt de-longo, Fan lou tour de la Terro, sènso brido, Partiriéu en voulant!--Mai se, ma bello, Te disiéu que t'embules e que parles Au fiéu dóu rèi d'Oulando? à la subito Ié demandè Guihèn.--Moun Dra, l'Angloro Ié rebriquè, diriéu que te tremudes En touto formo que t'es agradouso; Diriéu que te siés mes Prince d'Aurenjo (Coume ié fas encrèire à la barcado) Pèr quauque ramagnòu o cigalige Qu'es au-dessus de ma coumpreneduro... Mais te counèisse, iéu, de longo toco E, moun bèu Dra, vai, que sièr que t'escoundes? T'ai devina rèn qu'à toun èr de prince, A toun carnen jouine e fres coume l'aigo, A tis iue blavinèu, à ta barbeto Mai sauro e fino que la glaujo rousso!--