Lxviii

Li galiot s'esvarton à la baisso Vers lou Revestidou. La Pibouleto, Cassiéu reiau di segne d'Ancezuno Que dins soun vièi blasoun se i'escaràmio Lou Dra dóu Rose à la fàci oumenenco, Enridello d'aubriho Cadarousso. --Ounte es Aurenjo? i barcatié demando Guihèn, ounte es aquelo Glourieto, Palais e nis de nòsti rèire ilustre? --Eila-darrié, li barcatié respondon. --E mounte sias, Guibour, valènto espouso De Guihèn dóu Court Nas, e tu, princesso Tibour d'Aurenjo?--Eila-darrié, replicon Li bràvi marinié, darrié lis aubre Que la paret dóu Cièri nous escoundon E l'Arc de Marius: noun se pòu vèire D'eici que Crèbo-cor.--Glòri perdudo E bèn noumado, adiéu! cridè lou prince En eissugant uno lagremo espouncho Que lou soulèu faguè lusi: counservo, O vilo d'or, o noste ounour d'Aurenjo, A tout lou mens counservo la memòri D'aquéli que n'an pas terni toun lustre!... Mai de que vau me plagne o traire peno, Ajustè pièi, s'ai iéu perdu l'Empèri Pèr deveni lou diéu de l'aigo masco!-- La manideto, en ié vesènt l'iue mouisse, L'avié pres pèr la man e, famihiero, Coume dins li pantai acò se passo, Ié diguè:--Dra, mai li diéu tambèn plouron?-- E siavamen, sourtènt de ravadisso, Éu ié respoundeguè:--Se noun plouravon, Sarien, li diéu, gaire mai que de pèiro... E l'Amour que n'es un, de diéu, mignoto, Ço qu'a de mai divin, es li lagremo.--