Lxvi

En paro-plueio Quihado au bout d'un jounc, la flour rousenco S'espandissié souleto sus la limo D'uno pichoto mueio noun prefoundo. --Mai, Dra, de mounte vèn, faguè l'Angloro, Que l'ames tant, aquelo flour?--M'agrado, Respoundeguè, pèr-ço-que te reverto... Siés pas la flour d'amour, tu que, nascudo Coume elo au sen de l'aigo, simboulises La dileicioun unenco e proumierenco D'un mounde nòu e bléuge de jouvènço?-- Elo escoutavo, touto esperlucado, Aquéli mot galant, plen de magìo... Éu countuniè:--Te la vau dire, escouto, L'istòri de ma flour. Dins uno gorgo, Au pèd d'un baus, la bello Galatèio E lou pastour Acis, uno vegado, Asseta au sòu, se countavon jouïno. Pensant en rèn--qu'à sa bono fourtuno, Dóu tèms que se bevien aqui l'un l'autre, Pereilamount lou pastras Poulifème, Qu'èro un Uiard e jalous de la ninfo Coume se pòu pas mai,--oh! lou laid moustre! Li vai decebre avau que fadejavon. Abrama d'iro, arranco d'uno roco, Éu, un clapas que toumbo à la barrulo E vèn, pecaire! escracha sus la tepo Lou bèu parèu. Mescla, soun sang regolo! La terro maire e li diéu, coumpassible Bèn talamen! n'en moustrèron miracle. Acis en rajeiròu faguè sa mudo; En flour faguè la siéuno Galatèio, La flour d'esparganèu que ié sort dintre, Rouginello enca 'n pau e palinouso. --Cavalisco l'Uiard! cridè l'Angloro; E se virant vers lou prouvié:--Pèr astre, Sarié pas tu l'Uiard que nous respicho? Diguè 'n risènt à Jan Rocho.--Bouèmio! Quau jogo emé la flamo, un jour se brusclo,-- Prejitè lou ragas en grand piquiero. Mai dins l'azur de l'èr, elo auturouso, Boulegant soun bouquet, la flour óuferto Pèr soun bèu Dra, diguè:--Iéu siéu flourido Pèr la vertu de l'aigo: rounflo, Rose, Dins toun lié founs, que sabe ço que sabe!...