French poem
Xci
Or lou soulèu sus Nimes trecoulavo, Espargissènt au long dóu vaste flùvi Li ple de sa flassado ensaunousido E de si rai la reflamour darriero Sus lou castèu de la Tarasco, mounte Lou rèi Reinié semblavo, à sa fenèstro, Benesi la suprèmo rouanado. --A la santa dóu patroun!--E dóu prince! --Vivo sa caro!--E vivo nautre! En joio Barquejen longo-mai!--En nau seguro Reveguen Andanceto!--E Sant-Maurise! --E lis escalinado coundriéulenco Ounte, se Diéu lou vòu, tout noste mounde Retrouvessian dins mens d'uno mesado!-- E manjon la broufado espesso e forto Que i'es lou biòu empiela sus li cebo; E di palabourdoun fan bello brifo E picon au pechié. Mai à la luno, En davalant après vers la barcado: --Que! lou prouvié fai à Jóusè Ribòri, Atroves pas que ço qu'a di lou prince Retrais un pau aquéli sourcilège Que l'Angloro disié, dóu ranc de Tourno? --Ah! bouto, sabe pas, repliquè l'autre, Mai i'a quauque malan dóu tron de milo Que nous menaço tóuti, e meme, meme Aquéu bon bachelar que nous fai sousto... L'an pas leissa pèr mort, aièr? Moun ome, Sian à-n-un siècle que lou Diau trafuro!