Xxxv

--Dise qu'en tau parage rèn m'estouno: Dins lou clarun d'aquesto vau superbo, Souto li tibanèu de vòsti barco Resquiharello au gai courrènt de l'oundo, Metès-ié de princesso, de papesso, D'emperairis o, se voulès, de fado, En vestimen d'azur, d'or e de pourpro, Tout acò bèu ié trèvo sus la visto, Autant vivènt, autant verai e lèime Coume nous-autre eici que l'aigo emporto! Vesès de flourdalis? Iéu vese, fraire, La flour de Rose eila que se souleio Vers lou Miejour ounte anan... Que, Jan Rocho? N'i'a pèr long-tèms encaro? Me languisse. --Acò se me venias manja ma soupo? Respoundeguè lou prouvié.--Pren-te gardo! Lis ome de l'empento ié cridèron. --Hòu! lou soulèu es pas leva pèr tóuti? Sian pas jalous. L'Angloro, fau que fugue L'estello liuencho ounte degun adeso E que fai lume en tóuti nòsti barco... D'aquest moumen, sabès pas? se penchino, Revertigueto e gènto, sus la dougo, Lou péu engrafouli pèr li boufado Dóu fuiarèu que furno dins li fueio. --De la desembouia dins li sauseto, Amariés miès acò, parai? gaiofre, Ajustèron lis ome de la rigo, Que d'empegne la barro, que?--Reiaume! Cridè Patroun Apian; e d'uno buto, Revirant lou gouvèr tóutis ensèmble, S'èron remès valènt à la manobro.