Versos French Frédéric Mistral Xxxvii

French poem

Xxxvii

by

Listen in the reader

I' avié de femo,--anen, de malurouso,-- Que, sis enfant estènt mort au service, Dóu camin ié quilavon: «Manjo-mounde! Rènde-me-lou, moun fiéu!» Dins li vilage, Li pèd-terrous, quichant i det, terrible, Un escut de cinq franc, pèr lou counèisse, Lou poung en l'èr, ié bramavon: «A Rose Lou castagnié! lou toundu!» Miserable! Fasié freni... Mai dins sa desfourtuno Agamouti, mut, tau qu'un Ecce-Homo, Éu regardavo eilalin, coume un ladre, Lou Rose qu'à la mar s'anavo perdre. A-n-un relais de posto, dins la mudo Que se fai di chivau, espeloufido, Lou coutèu à la man, uno oustaliero Qu'èro à sa porto saunant un poulastre: «Ha! cridè coume acò, lou sacre moustre, Se lou teniéu aqui! Dins la courniolo Iéu ansin ié plantèsse ma coutello!» Couneissié pas l'emperaire. Éu s'avanço: «Que vous a fa?» ié vèn.--«Aviéu dous drole, Respond la maire en dòu que s'engalino, Dous drole bèu, que semblavon dos tourre! Me lis a fa peri dins si bataio.» --«Noun periran si noum dins lis estello, Napouleon ié dis em' un founs triste; Pousquèsse-iéu èstre toumba coume éli! Soun mort pèr la patrìo au champ de glòri.» --«E quau sias, vous?»--«Iéu, dis, siéu l'emperaire. Ai! bono femo! (vous demande, prince!) D'ageinouioun à si pèd, esperdudo, Ié beisè lèu li man, pauro marrido, Ié demandant perdoun, touto en lagremo.--